การศึกษาผลกระทบของความเค็มที่มีต่อการเจริญเติบโต ของมะม่วงพันธุ์โชคอนันต์ที่ปลูกในสภาพความเค็ม 3 ระดับ คือ 30 60 และ 120 mmol/l โซเดียมคลอไรด์ ระหว่างเดือน ตุลาคม 2537 ถึงกันยายน 2538 ณ ภาควิชาพืชสวน คณะ เกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พบว่าในช่วงระยะแรก ของการเจริญเติบโต ระหว่างเดือนตุลาคม 2537 ถึงกุมภาพันธ์ 2538 ต้นมะม่วงที่ได้รับความเค็ม 30 60 และ 120 mmol/l มีอัตราการเจริญเติบโตของความสูง และความกว้างทรงพุ่ม รวมทั้งเส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นไม่แตกต่างกัน แต่ในช่วงระยะ หลังที่ระดับความเค็ม 30 mmol/l มีอัตราการเติบโตมาก กว่าระดับความเค็ม 60 และ 120 mmol/l ส่วนการพัฒนา ของยอดใหม่ ด้านจำนวนช่อใบ และช่อดอก ความยาวของ ยอดใหม่ เส้นผ่าศูนย์กลางของยอดใหม่ และพื้นที่ใบที่ผลิ ความกว้างและความยาวใบที่ผลิ การเปลี่ยนสีของใบและ น้ำหนักรวมของใบ ลำต้น กิ่ง และราก ของความเร็มทั้ง 3 ระดับไม่แตกต่างกัน นอกจากนี้มะม่วงที่ปลูกในความเค็มทั้ง 3 ระดับ ยัง ไม่แตกต่างกันในด้านอัตราส่วนดอกตัวผู้ต่อดอกสมบูรณ์ เพศ เปอร์เซ็นต์การติดตามผล และขนาดของผล ส่วนจำนวนผล เฉลี่ยต่อต้น และปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ พบว่าที่ระดับ ความเค็ม 120 mmol/l มีปริมาณน้อยที่สุด แต่มีปริมาณกรด ในผล ปริมาณธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัสในใบ และธาตุ โซเดียมในราก มากกว่าระดับความเค็ม 30 และ 60 mmol/l ขณะที่ปริมาณธาตุโปแตสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียมในใบ และธาตุโซเดียมในใบและกิ่ง ไม่แตกต่างกัน นอกจากนี้ ระดับความเค็ม 120 mmol/l ยังทำให้ปริมาณคลอโรฟิล์มเอ และคลอโรฟิลล์บีของใบในช่วงเดือนมีนาคม ถึงมิถุนายน น้อย กว่าระดับความเค็ม 30 และ 60 mmol/l