การศึกษาการถ่ายทอดลักษณะพันธุ์เบา ผลผลิต และลักษณะ อื่นเชิงปริมาณของข้าวบาร์เลย์โดยทดลองปลูกพันธุ์พ่อ-แม่ จำนวน 4 พันธุ์ ได้แก่ พันธุ์ BRB9, Mona, BRB2 และ LBEL201 พร้อม กับลูกผสมชั่วที่ 1 และ 2 ที่ได้จากการผสมแบบพบกันหมดจำนวน ชั่วละ 6 คู่ผสม ปลูกทดลองในระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ถึงมีนาคม พ.ศ.2539 ที่แปลงทดลองภาควิชาพืชไร่ คณะ เกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ผลการศึกษาพบว่า ค่าเฉลี่ยของอายุออกดอก อายุสุกแก่ ช่วงระยะเวลาการสะสม น้ำหนักเมล็ด และน้ำหนัก 100 เมล็ด ระหว่างชั่ว (among generation) และภายในชั่วประชากร (within generation) ของประชากรชั่วพ่อ-แม่ ลูกผสมชั่วที่ 1 และลูกผสมชั่วที่ 2 มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง ทางสถิติ ส่วนลักษณะความสูง จำนวนเมล็ดต่อกอและผลผลิตเมล็ด ต่อกอ พบว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างชั่วประชากรแต่ภายใน ประชากรชั่วเดียวกันพบความแตกต่างทางสถิติ ลักษณะจำนวน รวงต่อกอพบว่ามีความแตกต่างทางสถิติในระหว่างกลุ่มประชากร แต่ไม่พบความแตกต่างภายในประชากรชั่วเดียวกัน การถ่ายทอดลักษณะพันธุกรรมของลักษณะต่างๆ ของข้าว บาร์เลย์ โดยวิธีการประเมินค่าอัตราพันธุกรรมแบบกว้าง (broad-sense heritability) ได้พบว่าอายุออกดอก อายุ สุกแก่ ช่วงระยะเวลาการสะสมน้ำหนักเมล็ด ความสูง จำนวน รวงต่อกอและน้ำหนัก 100 เมล็ด มีค่าค่อนข้างสูง ส่วนลักษณะ จำนวนเมล็ดต่อกอและผลผลิตต่อกอนั้นให้ค่าอัตราพันธุกรรมแบบ กว้างค่อนข้างต่ำ ค่าอัตราพันธุกรรมแบบแคบ (narrow-sense heritability) นั้นพบว่าลักษณะอายุออกดอก อายุสุกแก่ ช่วง ระยะเวลาการสะสมน้ำหนักเมล็ดและความสูงมีค่าค่อนข้างสูง แต่ลักษณะจำนวนรวงต่อกอ จำนวนเมล็ดต่อกอ น้ำหนัก 100 เมล็ดและผลผลิตเมล็ดต่อกอมีค่าค่อนข้างต่ำ จากการวิเคราะห์ความสามารถในการรวมตัวทั่วไปและ ความสามารถในการรวมตัวเฉพาะพบว่าอายุออกดอก อายุสุกแก่ ช่วงระยะเวลาการสะสมน้ำหนักเมล็ด ความสูง น้ำหนัก 100 เมล็ด ถูกควบคุมด้วยอิทธิพลของยีนทั้งแบบผลบวกและไม่เป็นผล บวก แต่พบว่าอิทธิพลของยีนแบบผลบวกมีอิทธิพลมากกว่ายกเว้น เพียงลักษณะน้ำหนัก 100 เมล็ดเท่านั้นที่ยีนแบบไม่เป็นผลบวกมี อิทธิพลมากกว่าและแบบผลบวก ลักษณะจำนวนเมล็ดต่อกอและ ผลผลิตเมล็ดต่อกอพบว่าถูกควบคุมด้วยอิทธิพลของยีนแบบผลบวก แต่เพียงอย่างเดียวซึ่งต่างจากลักษณะจำนวนรวงต่อกอที่พบว่า ถูกควบคุมด้วยอิทธิพลของยีนแบบไม่เป็นผลบวก จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะต่างๆ พบว่า จำนวนเมล็ดต่อกอมีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญ ยิ่งทางสถิติกับผลผลิตเมล็ดต่อกอ และจากผลการวิเคราะห์ Path coefficient ได้พบว่าลักษณะจำนวนเมล็ดต่อกอนั้น มีผลกระทบทางตรงอย่างมากต่อการให้ผลผลิตทั้งของประชากร ชั่วที่ 1 และ 2 แต่อย่างไรก็ตามได้พบว่าลักษณะช่วงระยะ เวลาการสะสมน้ำหนักเมล็ดและน้ำหนัก 100 เมล็ด ของกลุ่ม ประชากรชั่วที่ 2 มีความสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญกับการ ให้ผลผลิต