การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ คะแนนความเชื่อและการหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยงในการ ได้รับเชื้อเอชไอวีของนักเรียนพลตำรวจ โรงเรียนตำรวจ ภูธร 5 ลำปาง ก่อนและหลังการสอนสุขศึกษา ประชากรที่ ศึกษาคือ นักเรียนพลตำรวจโดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตาม ระดับคะแนนการสอบเข้าคือ กลุ่มระดับคะแนนสูง กลาง ต่ำ เลือกกลุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มอย่างง่าย ด้วยวิธีการ จับฉลากจากกลุ่มประชากรที่แบ่งไว้กลุ่มละ 10 คน รวม กลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษาทั้งสิ้น 30 คน เครื่องมือที่ใช้ ในการศึกษา คือ แบบการสอนเรื่องเอดส์ศึกษาของกองทัพบก โดยคัดเลือกเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับความเชื่อและ พฤติกรรมเสี่ยง ประเมินผลโดยใช้แบบสอบถาม ซึ่งผู้ศึกษา สร้างขึ้นเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ทดสอบ สมมติฐานโดยใช้การทดสอบค่าเฉลี่ยของกลุ่มเดียวด้วยค่าที่ไม่ อิสระ และการทดสอบแมคนีมาร์ ผลการศึกษาพบว่า ก่อนการสอนสุขศึกษา กลุ่มตัวอย่าง มีคะแนนเฉลี่ยความเชื่อด้านสุขภาพเกี่ยวกับโรคเอดส์ ร้อยละ 72.8 หลังการสอนสุขศึกษามีคะแนนเฉลี่ย ร้อยละ 89.9 เมื่อ เปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยก่อนและหลังการสอน สุขศึกษาโดยใช้ค่าที่ไม่อิสระ พบว่า คะแนนเฉลี่ยความเชื่อด้าน สุขภาพเกี่ยวกับโรคเอดส์หลังการสอนสุขศึกษาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัย สำคัญอย่างยิ่งทางสถิติ สำหรับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเสี่ยงในการได้รับ เชื้อเอชไอวีของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังการสอนสุขศึกษา พบว่า หลังการสอนสุขศึกษากลุ่มตัวอย่างลดการมีพฤติกรรม เสี่ยงต่อการได้รับเชื้อเอชไอวีในเรื่องพฤติกรรมการมีเพศ สัมพันธ์โดยใช้ถุงยางอนามัย การใช้ถุงยางอนามัยที่ถูกวิธี การใช้มีดโกนและกรรไกรตัดเล็บร่วมกับผู้อื่นโดยมีการปฏิบัติ ตัวที่ถูกต้องเพิ่มขึ้น แต่เมื่อทดสอบด้วยแมคนีมาร์ ไม่พบว่า มี การเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ