ผลของสารประกอบคาร์บอเนตและไบคาร์บอเนตของ โพแทสเซี่ยม และแอมโมเนี่ยม ต่อการเจริญของเส้นใยของ เชื้อรา Lasiodiplodia sp. และ Pestalotiopsis sp. ที่ผสมลงในอาหาร PD/4A โดยใช้ความเข้มข้น 50 100 และ 200 mM(มิลลิโมล) การใช้สารโพแทสเซี่ยมคาร์บอเนต โซเดี่ยมคาร์บอเนต แอมโมเนี่ยมคาร์บอเนต และแอมโมเนี่ยม ไบคาร์บอเนต ทั้งสามความเข้มข้นมีผลทำให้เส้นใยของเชื้อรา ทั้งสองชนิดหยุดการเจริญ(ตาย) และสารโพแทสเซี่ยมไบคาร์- บอเนตและโซเดี่ยมไบคาร์บอเนต มีผลลดการเจริญของเส้นใย ของเชื้อราทั้งสองชนิด โดยมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นเมื่อใช้สาร ความเข้มข้นสูง การศึกษาผลของสารโพแทสเซี่ยมคาร์บอเนต โซเดี่ยม คาร์บอเนต แอมโมเนี่ยมคาร์บอเนต และแอมโมเนี่ยมไบคาร์- บอเนต ความเข้มข้น 50 100 200 400 และ 800 mM ต่อ คุณภาพหลังการเก็บเกี่ยวของผลลำไยพันธุ์ดอ การจุ่มสารทำให้ ผลลำไยเกิดการเปลี่ยนแปลงสีผิวเปลือกด้านนอกเป็นสีน้ำตาล เข้มเร็วขึ้น คุณภาพการบริโภคลดลงอยู่ในระดับไม่ยอมรับเมื่อ เก็บรักษาที่ 10 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 8 วัน ถึงแม้ว่า มีผลต่อคุณภาพทางเคมีไม่เด่นชัด แต่มีผลในการลดปริมาณเชื้อ บริเวณผิวเปลือกด้านนอก และชะลอการเกิดโรคบนผลลำไย ทั้งที่ไม่ปลูกเชื้อและปลูกเชื้อ Lasiodiplodia sp. และ Pestalotiopsis sp. ในระยะเวลาสั้นๆ ได้ และเมื่อเก็บ รักษานานขึ้นมีการเจริญของเชื้อราบนผลลำไยมากขึ้น