| ชื่อเรื่อง | : | สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่ |
| นักวิจัย | : | สุภาพร สหนาวิน |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2538 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=4583 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถภาพ ด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียนร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่ ในด้านการการเตรียมการสอน การดำเนินการ สอนและการใช้สื่อ สมรรถภาพด้านเนื้อหา การวัดและประเมิน ผล กลุ่มประชากรสที่ใช้ในการศึกษาคือ ครูผู้สอนนาฎศิลป์ระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จาก 5 โรงเรียน จำนวน 5 คน และศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2537 จำนวน 316 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสังเกตครู ผู้สอน และแบบสอบถามแบบเลือกตอบครูและนักเรียน วิเคราะห์ ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละและการพรรณาวิเคราะห์ แล้วนำเสนอผล การวิเคราะห์โดยใช้ตารางประกอบการอธิบาย ซึ่งสรุปผลได้ ดังนี้ ในด้านการวางแผนการสอน ก่อนทำการสอนครูได้มีการศึกษา หลักสูตรและจัดทำคู่มือในลักษณะของการเขียนแผนการสอนราย ภาค โดยมีการจัดเตรียมสื่อ อุปกรณ์ กิจกรรมกิจกรรมสำรอง ห้องเรียน ตลอดจนเครื่องมือวัดและประเมินผล ในการดำเนิน การสอนแต่ละครั้งครูมีขั้นตอนที่สำคัญคือ การนำเข้าสู่ บทเรียน การให้ความรู้แก่นักเรียนและการสรุปบทเรียน ในแต่ละขั้นตอนนั้นครูใช้วิธีการหลาย ๆ วิธีการ คือขั้นตอนการนำเข้าสู่บทเรียน วิธีการที่ครูนำมาใช้มาก คือ การทบทวนความรู้เดิมและการสาธิต ขั้นการให้ความรู้แก่ นักเรียน วิธีการที่ครูนำมาใช้มากคือ ครูรำประจัญหน้ากับ นักเรียนพร้อมทั้งอธิบายท่ารำและปฏิบัติพร้อมกันทั้งชั้น ในด้านการสรุปบทเรียน วิธีการที่ครูนำมาใช้มากคือ ครูและ นักเรียนสรุปบทเรียนโดยการรำพร้อม ๆ กัน ในด้านการใช้สื่อ การสอน สื่อที่ครูนำมาใช้มากคือ การสาธิตและเทปเพลงประกอบ การรำ ในด้านเนื้อหา ครูมีความรู้ความเข้าใจในด้านภาษาท่า การรำประจัญหน้ากับนักเรียนภาคปฏิบัติ "ท่าแตะเท้า" "การกระดกหลัง" "รำวงมาตรฐาน" ชุดการแสดงของภาคเหนือ ภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การแต่งกายตัวละครพระ และนาฎยศัพท์ และไม่มีความรู้ความเข้าใจในด้าน หลักการสอน ที่สำคัญในการสอนนาฎศิลป์ภาคปฏิบัติ "อาการสืบเนื่องของ การจรดเท้า" การจัดหมวดหมู่ของนาฎยศัพท์ประเภทนามศัพท์ และนาฎยศัพท์เบ็ดเตล็ด ชุดการแสดงภาคกลาง ความสัมพันธ์ของ ท่ารำกับวัฒนธรรมของชาติ ครูจัดให้มีการวัดและประเมินผล ทั้งก่อนเรียน ระหว่างเรียนและหลังเรียนในแต่ละบทเรียน วิธีการที่ใช้คือการวัดและประเมินผลก่อนเรียนโดยการทดสอบ ความรู้พื้นฐานของนักเรียนด้วยการทบทวนท่ารำในด้านเกณฑ์ การผ่านจุดประสงค์การเรียนรู้เมื่อจบบทเรียนแต่ละบทเรียน นักเรียนมีความรู้และทักษะในด้านการรำ ครูจะนำผลจากการวัด และประเมินผลมาใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอน |
| บรรณานุกรม | : |
สุภาพร สหนาวิน . (2538). สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุภาพร สหนาวิน . 2538. "สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุภาพร สหนาวิน . "สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print. สุภาพร สหนาวิน . สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.
|
