ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่
นักวิจัย : สุภาพร สหนาวิน
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2538
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=4583
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถภาพ ด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียนร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่ ในด้านการการเตรียมการสอน การดำเนินการ สอนและการใช้สื่อ สมรรถภาพด้านเนื้อหา การวัดและประเมิน ผล กลุ่มประชากรสที่ใช้ในการศึกษาคือ ครูผู้สอนนาฎศิลป์ระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จาก 5 โรงเรียน จำนวน 5 คน และศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2537 จำนวน 316 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสังเกตครู ผู้สอน และแบบสอบถามแบบเลือกตอบครูและนักเรียน วิเคราะห์ ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละและการพรรณาวิเคราะห์ แล้วนำเสนอผล การวิเคราะห์โดยใช้ตารางประกอบการอธิบาย ซึ่งสรุปผลได้ ดังนี้ ในด้านการวางแผนการสอน ก่อนทำการสอนครูได้มีการศึกษา หลักสูตรและจัดทำคู่มือในลักษณะของการเขียนแผนการสอนราย ภาค โดยมีการจัดเตรียมสื่อ อุปกรณ์ กิจกรรมกิจกรรมสำรอง ห้องเรียน ตลอดจนเครื่องมือวัดและประเมินผล ในการดำเนิน การสอนแต่ละครั้งครูมีขั้นตอนที่สำคัญคือ การนำเข้าสู่ บทเรียน การให้ความรู้แก่นักเรียนและการสรุปบทเรียน ในแต่ละขั้นตอนนั้นครูใช้วิธีการหลาย ๆ วิธีการ คือขั้นตอนการนำเข้าสู่บทเรียน วิธีการที่ครูนำมาใช้มาก คือ การทบทวนความรู้เดิมและการสาธิต ขั้นการให้ความรู้แก่ นักเรียน วิธีการที่ครูนำมาใช้มากคือ ครูรำประจัญหน้ากับ นักเรียนพร้อมทั้งอธิบายท่ารำและปฏิบัติพร้อมกันทั้งชั้น ในด้านการสรุปบทเรียน วิธีการที่ครูนำมาใช้มากคือ ครูและ นักเรียนสรุปบทเรียนโดยการรำพร้อม ๆ กัน ในด้านการใช้สื่อ การสอน สื่อที่ครูนำมาใช้มากคือ การสาธิตและเทปเพลงประกอบ การรำ ในด้านเนื้อหา ครูมีความรู้ความเข้าใจในด้านภาษาท่า การรำประจัญหน้ากับนักเรียนภาคปฏิบัติ "ท่าแตะเท้า" "การกระดกหลัง" "รำวงมาตรฐาน" ชุดการแสดงของภาคเหนือ ภาคใต้และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การแต่งกายตัวละครพระ และนาฎยศัพท์ และไม่มีความรู้ความเข้าใจในด้าน หลักการสอน ที่สำคัญในการสอนนาฎศิลป์ภาคปฏิบัติ "อาการสืบเนื่องของ การจรดเท้า" การจัดหมวดหมู่ของนาฎยศัพท์ประเภทนามศัพท์ และนาฎยศัพท์เบ็ดเตล็ด ชุดการแสดงภาคกลาง ความสัมพันธ์ของ ท่ารำกับวัฒนธรรมของชาติ ครูจัดให้มีการวัดและประเมินผล ทั้งก่อนเรียน ระหว่างเรียนและหลังเรียนในแต่ละบทเรียน วิธีการที่ใช้คือการวัดและประเมินผลก่อนเรียนโดยการทดสอบ ความรู้พื้นฐานของนักเรียนด้วยการทบทวนท่ารำในด้านเกณฑ์ การผ่านจุดประสงค์การเรียนรู้เมื่อจบบทเรียนแต่ละบทเรียน นักเรียนมีความรู้และทักษะในด้านการรำ ครูจะนำผลจากการวัด และประเมินผลมาใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอน

บรรณานุกรม :
สุภาพร สหนาวิน . (2538). สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
สุภาพร สหนาวิน . 2538. "สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
สุภาพร สหนาวิน . "สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print.
สุภาพร สหนาวิน . สมรรถภาพด้านการสอนของครูนาฎศิลป์ ในโรงเรียน ร่วมพัฒนาหลักสูตร จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.