การศึกษาวิจัยครั้งนี้ทำการศึกษาในพื้นที่ม่อนยะ ตำบลบ่อแก้ว อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อวัตถุประสงค์ (1) วิเคราะห์สภาพความเป็นอยู่ของเกษตร กรที่ติดเฮโรอีน โดยการเปรียบเทียบกลุ่มผู้ติดเฮโรอีนและ ไม่ติดเฮโรอีน (2) เพื่อศึกษาผลกระทบของเฮโรอีนทางด้าน เศรษฐกิจและสังคมของครอบครัวผู้เสพติด การเก็บข้อมูลทำใน 6 หมู่บ้าน เกษตรกรจำนวน 184 คน แยกเป็นเกษตรกรที่ติดเฮโรอีน 92 คน และไม่ติดเฮโรอีน 92 คน แบบสอบถามชุดแรกเป็นแบบสอบถามในงานวิจัยที่ใช้สัมภาษณ์ เกษตรกร แบบสอบถามชุดหลังใช้คำถามตามหลักแนว PRA เป็นตัว ชี้วัดโดยสัมภาษณ์กลุ่ม ตัวแปรที่ใช้ในการศึกษามีดังนี้ (1) สุขภาพ (2) ความ ขยันในการทำงาน (3) ขนาดของพื้นที่ทำกิน (4) จำนวนการ ทะเลาะเบาะแว้ง (5) ครอบครัวแตกแยก (6) การได้รับการศึกษา ของบุตร (7) การยอมรับผู้ติดเฮโรอีน (8) การเข้ามามีส่วน ร่วมในสังคม (9) การลักเล็กขโมยน้อย (10) การปล้นจี้ ผลของการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ผู้ติดเฮโรอีนจะมีความ ขยันในการทำงานน้อยกว่าผู้ที่ไม่ติดเฮโรอีน ผลการวิจัยที่ สำคัญชี้ให้เห็นว่า เกษตรกรที่ติดเฮโรอีนได้รับการยอมรับ จากสังคมน้อยมาก กลุ่มผู้ติดจะแยกตัวออกจากการพัฒนาหมู่ บ้านและทำให้ครอบครัวมีปัญหา เช่น การทะเลาะเบาะแว้ง ครอบครัวแตกแยก การลักเล็กขโมยน้อยและการปล้นจี้ ข้อเสนอแนะจากการศึกษา (1) หามาตรการให้ชุมชนยอมรับ ผู้ติดยาและให้ความร่วมมือในด้านการให้กำลังใจเท่าที่ ชุมชนจะช่วยได้ (2) หามาตรการในการลดช่องว่างทางสังคม ของผู้ติดยากับชุมชน (3) พัฒนากลยุทธ์โดยตั้งอยู่บนพื้น ฐานของชุมชนในการเลือกกิจกรรมการป้องกันเฮโรอีนในระดับ หมู่บ้าน (4) หามาตรการรณรงค์การใช้สื่อให้เหมาะสมสอด คล้องกับจารีตประเพณีของสังคมนั้น ๆ