การศึกษาความเป็นพิษของสารกำจัดวัชพืชประเภทใบกว้าง ที่มีต่อผลผลิตของถั่วเหลือง ได้ศึกษาโดยแบ่งการทดลอง ออกเป็น 2 การทดลองย่อย การทดลองแรก เป็นการศึกษาถึง ประสิทธิภาพการควบคุมวัชพืชและผลกระทบของสารกำจัดวัชพืช ประเภทใบกว้างที่มีต่อถั่วเหลืองเมื่อใช้ในอัตราและเวลา ที่แตกต่างกัน ในแปลงปฏิบัติการ การทดลองที่ 2 เป็นการ ศึกษาถึงความเป็นพิษของสารกำจัดวัชพืชใบกว้างผสมกับสาร กำจัดวัชพืชใบแคบที่มีต่อการเจริญเติบโตของถั่วเหลือง ใน สภาพที่ไม่มีการแข่งขันกับวัชพืช โดยทำการศึกษาในเรือน เพาะชำ งานทดลองทั้งสองงานนี้ได้ทำที่ภาควิชาพืชไร่ คณะ เกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระหว่างเดือนมิถุนายน ถึงเดือนตุลาคม 2536 การทดลองที่ 1 มีการวางแผนการทดลองแบบ Split-split plot มี 3 ซ้ำ โดยให้ชนิดของสารกำจัดวัชพืช acifluorfen {5-[2-chloro-4-(trifluoromethyl)phenoxy]-2-nitrobenzoic acid} สาร lactofen {(+)-2-ethoxy-1-methyl-2-oxoethyl-5- [2-chloro-4-(trifluoromethyl)phenoxy]-2-nitrobenzoate} และสาร fomesafen{5-[2-chloro-4-(trifluoromethyl) phenoxy]-N-(methylsulfonyl)-2-nitroben-zamide} เป็น main plot การฉีดพ่นในเวลาที่แตกต่างกันคือ การฉีดพ่น เมื่อถั่วเหลืองอายุ 14 และ 21 วันหลังปลูก เป็น sub plot และอัตราของสารกำจัดวัชพืชที่ใช้เป็น sub-subplot อัตราที่ ใช้คือ สาร acifluorfen อัตรา 14.4, 28.8 และ 43.2 กรัม สารออกฤทธิ์ต่อไร่ สาร lactofen อัตรา 9.6, 19.2 และ 28.8 กรัมสารออกฤทธิ์ต่อไร่ และสาร fomesafen อัตรา 20, 40 และ 60 กรัมสารออกฤทธิ์ต่อไร่ จากผลการศึกษา พบว่า การใช้สารกำจัดวัชพืชใบกว้างทั้ง 3 ชนิด เมื่อถั่วเหลือง อายุ 14 วัน สามารถควบคุมวัชพืชใบกว้างที่พบในแปลง เช่น ผักโขมหนาม (Amaranthus spinosus Linn.) ผักโขม (Amaranthus viridis Linn.) ผักปราบ (Commelina diffusa Burm.f) ลูกใต้ใบ (Phyllanthus niruri Linn.) และผักยาง (Euphorbia geniculata Ort.) ได้ในระดับสมบูรณ์ ส่วนการ ฉีดพ่นเมื่อถั่วเหลืองอายุ 21 วัน ประสิทธิภาพการควบคุม วัชพืชจะลดลง แต่ถั่วเหลืองมีอาการเป็นพิษอยู่ในระดับต่ำ กว่า การใช้สาร lactofen มีแนวโน้มทำให้ถั่วเหลืองแสดง อาการเป็นพิษสูงกว่าการใช้สาร acifluorfen และ สาร fomesafen การใช้ในอัตราที่สูงขึ้นทำให้ถั่วเหลืองแสดง อาการเป็นพิษสูงกว่าการใช้ในอัตราที่ต่ำกว่า และอาการเป็น พิษจะลดลงอย่างรวดเร็ว จนไม่สามารถตรวจพบอาการเป็นพิษ ภายหลังการฉีดพ่น 21 วัน และไม่มีผลต่อผลผลิตของถั่ว เหลือง การใช้สารทั้ง 3 ชนิดนี้ ทำให้ถั่วเหลืองมีผลผลิต สูงขึ้น 50.46-108.71% เมื่อเปรียบเทียบกับสภาพไม่มีการ กำจัดวัชพืช การทดลองที่ 2 เป็นการศึกษาถึงความเป็นพิษของสาร กำจัดวัชพืชใบกว้างทั้ง 3 ชนิดอัตราต่าง ๆ ผสมกับสารกำจัด วัชพืชใบแคบ haloxyfop-methyl {2-[4-{[3-chloro-5- (trifluoromethyl)-2-pyridinyl]oxy}phenoxy]propanoic acid} และ fluazifop-butyl {2-4-[[5-(trifluoromethy)-2- pyridinyl]oxy)phenoxy]propionic acid} อัตรา 39.9 และ 24 กรัมสารออกฤทธิ์ต่อไร่ ตามลำดับ ที่มีผลต่อการเจริญ เติบโตของถั่วเหลือง งานทดลองนี้ได้วางแผนการทดลองแบบ Completely Randomized Design มี 6 ซ้ำ จากการศึกษาพบว่า การใช้สารกำจัดวัชพืชใบแคบผสมกับสารกำจัดวัชพืชใบกว้าง ไม่ทำให้ถั่วเหลืองเกิดการเป็นพิษสูงกว่าการใช้สารกำจัด วัชพืชใบกว้างเพียงอย่างเดียว แต่ในทุกกรรมวิธีการฉีดพ่น มีผลให้ความสูงและน้ำหนักแห้งของถั่วเหลืองลดลง แต่ไม่ ทำให้ผลผลิตลดลง ยกเว้นการใช้สาร lactofen อัตรา 28.8 กรัมสารออกฤทธิ์ต่อไร่ และสาร fomesafen อัตรา 20 กรัม สารออกฤทธิ์ต่อไร่ ผสมกับสาร haloxyfop-methyl อัตรา 39.9 กรัมสารออกฤทธิ์ต่อไร่ ที่มีผลต่อผลผลิตของถั่วเหลือง