การประเมินความดีเด่นของข้าวลูกผสมในการให้ผลผลิต และองค์ประกอบของผลผลิตภายใต้ระยะปลูกต่างกัน ได้ทำการ ทดลองที่แปลงทดลองภาควิชาพืชไร่ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยา ลัยเชี่ยงใหม่ ช่วงฤดูนาปรัง พ.ศ.2537 วางแผนการทดลองแบบ Split plot in Randomized Complete Block จำนวน 3 ซ้ำ ให้ระยะปลูกเป็น main plot และลูกผสมชั่วที่ 1 และพันธุ์ พ่อ-แม่ เป็น sub plot ผลการศึกษาพบว่า ระยะปลูกต่างกันไม่ทำให้ข้าวมีผล ผลิตเมล็ดแตกต่างกัน คู่ผสม RD7/SP90 ให้ผลผลิตเมล็ดและ น้ำหนัก 1,000 เมล็ดมากกว่าคู่ผสมและพันธู์อื่น ๆ มีค่า เฉลี่ย 1,172 กิโลกรัมต่อไร่ และ 28.80 กรัมตามลำดับ และพบว่าในพันธุ์ SP90 กับพันธุ์ RD1 นั้นให้ผลผลิตเมล็ด ลดลงเมื่อมีระยะปลูกห่างขี้น ส่วนการศึกษาความดีเด่นของลูกผสม พบว่า ลูกผสม RD7/ BASMATI370 จะมีความดีเด่นของผลผลิตมากที่สุดที่ระยะปลูก ห่าง 30 x 25 เซนติเมตร เหนือกว่าค่าเฉลี่ยของพ่อและแม่ (mid-parent) เท่ากับ 98.18 % และเหนือกว่าค่าเฉลี่ยของ พ่อหรือแม่ที่ดีกว่า (better parent) เท่ากับ 60.58% นอกจากนี้ยังแสดงค่าความดีเด่นทางบวกของลักษณะจำนวนรวง ต่อกอ ค่าดัชนีเก็บเกี่ยวและค่าดัชนีพื้นที่ใบที่ระยะออก ดอก การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างผลผลิตเมล็ดกับ ลักษณะอื่นๆ ของทุกระยะปลูก พบว่าผลผลิตเมล็ดจะมีความ สัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญกับค่าดัชนีพื้นที่ใบที่ ระยะตั้งท้อง ค่าดัชนี เก็บเกี่ยว จำนวนเมล็ดต่อรวงและ อายุเก็บเกี่ยว จากผลการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่าการเพิ่มผลผลิตข้าว โดยการสร้างพันธุ์ลูกผสมมีความเป็นไปได้ ระยะปลูกที่เหมาะ สมที่ลูกผสมจะแสดงออกของความดีเด่นมากที่สุดคือ ระยะปลูก 30x25 เซนติเมตร คู่ผสมระหว่างภายในกลุ่มอินดิกามีความดี เด่นของผลผลิตเมล็ดสูงกว่าคู่ผสมระหว่างกลุ่มอินดิกาและ กลุ่มจาโปนิกา คู่ผสมที่มีพ่อและแม่ที่มีแหล่งกำเนิดแตก ต่างกันมีความดีเด่นของผลผลิตเมล็ดมากกว่าแต่อย่างไร ก็ตามมีบางคู่ผสมซึ่งมีพันธุ์พ่อและแม่ที่มีแหล่งภูมิ ศาสตร์เดียวกันมีความดีเด่นของผลผลิตเมล็ดสูงเช่นเดียว กัน