ได้ศึกษาการสะสมปริมาณของตะกั่วในพืชห้าชนิด เพื่อประเมินสถานภาพปัจจุบันของมลภาวะจากตะกั่ว อันเนื่อง มาจากการสัญจรของยานยนต์ เพื่อคัดเลือกพืชที่ใช้เป็นตัว บ่งชี้ทางชีวภาพที่ดีที่สุด สำหรับการตรวจสอบปริมาณตะกั่ว ในเมืองเชียงใหม่ พืชที่ศึกษาได้แก่ต้นลำใย (Dimocarpus longan Lour. ssp. longan var.longan) ต้นมะม่วง (Manifera indica L.) เฟื่องฟ้า (Bougainvillea spectabilis Wild) ผักขม (Amaranthus gracilis Dest.) และหญ้าตีนตุ๊กแก (Eleusine indica L. Gaertn.) หาตะกั่ว โดยย่อยตัวอย่างใบด้วยกรดไนตริกและวานาเดียมเพนทรอกไซด์ ทำให้เกิดตะกั่วไฮไดรด์ด้วยกรดแลคติกและโพแตสเซียมได โครเมต เพราะว่าระบบนี้มีความไวสูง แล้วตามด้วยเทคนิคทาง อะตอมมิกแอบซอฟชันสเปกโทรมิตรี ปริมาณของตะกั่วในพืช ตัวอย่างขึ้นอยู่กับชนิดของพืชและสถานที่ในเมือง พบว่า ปริมาณเฉลี่ยของตะกั่วอยู่ระหว่างน้อยกว่า 0.5 และ 66 มิลิกรัม/กิโลกรัม โดยน้ำหนักแห้งของพืช ผิวใบที่หยาบจะทำ ให้มีการจับและยึดอนุภาคจากอากาศเอาไว้ ดังนั้นจึงมีการหา ปริมาณตะกั่วเปรียบเทียบระหว่างใบที่ล้างและไม่ได้ล้าง ด้วยน้ำผลที่ได้แตกต่างกัน จากการศึกษาไม่พบความแตกต่าง ของปริมาณตะกั่วในพืชระหว่างฤดูแล้งและฤดูฝน จากการศึกษา นี้พบว่าต้นเฟื่องฟ้าเป็นพืชบ่งชี้ที่ดีสำหรับการตรวจสอบ ปริมาณของตะกั่วในอากาศ ทั้งนี้เพราะสามารถสะสมตะกั่ว ได้มาก