การศึกษาเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วม ของเกษตรกรในการอนุรักษ์ป่าชุมชน และศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างภูมิหลังและปัจจัยทางเศรษฐกิจ สังคม และจิตวิทยา ของเกษตรกรกับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมการอนุรักษ์ป่าชุมชน ตลอดจนศึกษาปัญหาและอุปสรรคของเกษตรกรในการอนุรักษ์ ป่าชุมชน พื้นที่ทำการศึกษาคือ บ้านตลาดขี้เหล็ก ตำบลแม่โป่ง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ผู้ให้ข้อมูลคือ หัวหน้า ครัวเรือนเกษตรกรจำนวน 87 คน ใช้แบบสอบถามในการ รวบรวมข้อมูล ทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสถิติต่างๆ คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าไคสแควร์ (Chi-Square) หัวหน้าครัวเรือนเกษตรกร มีอายุเฉลี่ย 44 ปี การ ศึกษาอยู่ระหว่าง ป.4-ป.6 สมาชิกในครัวเรือนเฉลี่ยจำนวน 3-4 คน อาชีพรับจ้าง รายได้จากการประกอบอาชีพเฉลี่ย 26,758.05 บาทต่อปี แหล่งข่าวสารที่ได้รับคือ วิทยุ โทรทัศน์ และหนังสือพิมพ์ เกษตรกรส่วนใหญ่เคยผ่านการฝึกอบรมเกี่ยวกับ การอนุรักษ์ป่าไม้มาแล้ว สำหรับการใช้ประโยชน์จากป่าชุมชนนั้น เกษตรกรส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์จากไม้และของป่า เกี่ยวกับทัศนคติของเกษตรกรที่มีต่อการอนุรักษ์ป่าชุมชน พบว่า เกษตรกร โดยเฉลี่ยแล้วมีทัศนคติที่ดีต่อการอนุรักษ์ป่า ชุมชน เพราะป่าชุมชนมีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตประจำวัน และเป็นศูนย์กลางของการผลิตโดยมีเกษตรกรเป็นเจ้าของและ เป็นผู้ได้รับผลประโยชน์ นอกจากนี้ป่าชุมชนยังเป็นที่รวมของ ชาวบ้าน และเป็นที่เก็บของป่าอีกด้วย ส่วนการมีส่วนร่วมของ เกษตรกรในการอนุรักษ์ป่าชุมชนพบว่าเกษตรกรส่วนใหญ่มีส่วน ร่วมในการอนุรักษ์ป่าชุมชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งการปลูกป่าและ ทำแนวกันไฟรอบพื้นที่ป่าชุมชน ในการทดสอบสมมติฐานเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่าง ตัวแปรอิสระต่างๆ กับตัวแปรตาม พบว่า อายุ การศึกษา จำนวนสมาชิกในครัวเรือน และการได้รับข่าวสารจากโทรทัศน์ มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมของเกษตรกรในการอนุรักษ์ป่า ชุมชน ปัญหาและอุปสรรคของเกษตรกรในการอนุรักษ์ป่าชุมชน ได้แก่ ขาดเงินอุดหนุนจากหน่วยงานของรัฐ ไม่มีเงินทุนของ หมู่บ้านเพื่อใช้ในกิจกรรมการอนุรักษ์ป่าชุมชน และขาดผู้นำ หรือผู้ประสานงานในระดับหมู่บ้าน