การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ เรื่องการหมดประจำเดือนและประสบการณ์การดูแลตนเองเมื่อมี อาการที่เกี่ยวข้องของหญิงวัยหมดประจำเดือน โดยทำการ ศึกษาในหญิงที่มีอายุ 45-55 ปี ในชุมชนแออัด อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น จำนวน 80 คน รวบรวมข้อมูลด้วยการใช้แบบ สัมภาษณ์ซึ่งผู้ศึกษาสร้างขึ้นเอง และหาความตรงในเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิวิเคราะห์ข้อมูลโดยการใช้สถิติพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า หญิงวัยหมดประจำเดือนชุมชนแออัด มีความรู้เรื่องการหมดประจำเดือนอยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 66.3) โดยมีความรู้ถูกต้องในเรื่อง การลดลงของ ฮอร์โมนเพศทำให้ผิวหนังเหี่ยวย่นและเต้านมหย่อนยาน (ร้อย ละ 88.7) อาการท้องอืดและท้องผูกเกิดจากลำไส้ทำงานน้อยลง (ร้อยละ 83.7) อาการอ่อนเพลียซึมเศร้าและนอนไม่หลับ (ร้อย ละ 82.5) และอาการปวดกล้ามเนื้อ (ร้อยละ 76.3) บางส่วน มีความรู้ถูกต้องรายข้อในเรื่องหญิงวัยหมดประจำเดือนควร รับการตรวจภายใน (ร้อยละ 57.5) มีความมั่นใจในตนเอง (ร้อยละ 48.7) ควรดำรงความมีคุณค่าในตนเอง และควรไปรับ การตรวจเต้านมเท่ากัน (ร้อยละ 45) ประสบการณ์ดูแลตนเองเมื่อมีอาการที่เกี่ยวข้อง ส่วน ใหญ่ร้อยละ 71.3 มีอาการร้อนซู่ซ่า และเหงื่อออกมากกว่า ปกติ บรรเทาอาการโดยการอาบน้ำบ่อย ๆ และเปิดพัดลม ร้อยละ 25 อาการเปลี่ยนแปลงทางด้านจิตใจ คือ หลงลืมง่าย และการ อ่อนเพลียซึมเศร้ามีร้อยละ 86.33 และ 66.3 ตามลำดับ ซึ่ง ร้อยละ 65 จะปล่อยไว้เฉย ๆ ขณะที่ร้อยละ 10 จะไปพบแพทย์ เมื่อมีอาการไม่สุขสบายและอาการอื่น ๆ เช่น มีการอักเสบใน ช่องคลอด และประจำเดือนขาดหายไป นอกนั้น จะซื้อยา รับประทานเองและปล่อยไว้เฉย ๆ จากผลการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าวัยนี้เป็นวัย วิกฤตของสตรี ซึ่งจะมีความไม่สุขสบายทั้งทางร่างกายและ จิตใจ ดังนั้นหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรเน้นให้ความรู้ใน การดูแลตนเองของหญิงวัยหมดประจำเดือน และเน้นให้ ตระหนักถึงความสำคัญในการตรวจร่างกายประจำปี รวมทั้งจัด คลินิกบริการ และให้คำปรึกษา