การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิร่างกายเมื่อเช็ดตัวลดไข้ด้วย น้ำเย็น และน้ำธรรมดา ร่วมกับการใช้พัดลม ในผู้ป่วย บาดเจ็บศีรษะที่มีไข้สูง ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ และภาย หลังการเช็ดตัว 30 นาที 60 นาที ตามลำดับ กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะที่มีไข้สูง ซึ่งเข้ารับการรักษา ในหอผู้ป่วยศัลยกรรมประสาท โรงพยาบาลพุทธชินราช จังหวัด พิษณุโลก จำนวน 10 คน โดยเลือกตามคุณสมบัติที่กำหนด และกลุ่มตัวอย่างจะได้รับการเช็ดตัวทั้งสองวิธี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย เครื่องมือในการ รวบรวมข้อมูล เครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเช็ดตัว การหาคุณภาพของเครื่องมือวิจัย โดยผู้วิจัยนำเทอร์โม มิเตอร์วัดอุณหภูมิร่างกายทางทวารหนักมาทดสอบและเลือก เทอร์โมมิเตอร์ที่มีค่าคงที่ ส่วนเทอร์โมมิเตอร์วัด อุณหภูมิห้องและอุณหภูมิของน้ำนำไปทดสอบค่าความเชื่อมั่น โดยเปรียบเทียบกับเครื่องตรวจสอบที่ได้มาตรฐานของสถานี ตรวจอากาศ จังหวัดพิษณุโลก อีกทั้งผู้วิจัยทำการศึกษา นำร่อง เพื่อนำผลมาปรับปรุงเครื่องมือวิจัยและเป็นแนวทาง ในการทำวิจัย การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้สถิติทดสอบฟรีดแมนและ เปรียบเทียบพหุคูณภายหลังการทดสอบฟรีดแมน สถิติทดสอบความ แตกต่างแบบวิลคอกซอน และวิเคราะห์ความรุนแรงของอาการหนาว สั่นด้วยสถิติทดสอบไคสแควร์สำหรับกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่มอิสระ ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิร่างกายเมื่อเช็ดตัว ลดไข้ด้วยน้ำเย็นร่วมกับการใช้พัดลม ในผู้ป่วยบาดเจ็บ ศีรษะที่มีไข้สูง ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ภายหลังการเช็ด ตัว 30 นาที และ 60 นาที โดยมีค่าเฉลี่ยอุณหภูมิร่างกาย ที่ลดลง ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ภายหลังการเช็ดตัว 30 นาที และ 60 นาที เท่ากับ 0.80, 1.47 และ 1.78 องศาเซลเซียส ตามลำดับ และอุณหภูมิร่างกายลดลงมากที่สุด ภายหลังการเช็ดตัว 60 นาที เมื่อทดสอบความแตกต่างของ อุณหภูมิร่างกายพบว่า อุณหภูมิร่างกายในทันทีที่เช็ดตัว เสร็จและภายหลังการเช็ดตัว 60 นาที มีความแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยที่อุณหภูมิร่างกาย ภายหลังการเช็ดตัว 60 นาที ลดลงมากกว่าอุณหภูมิร่างกาย ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ส่วนรายคู่คู่อื่นไม่แตกต่างกัน 2. ผลการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิร่างกายเมื่อเช็ดตัว ลดไข้ด้วยน้ำธรรมดา ร่วมกับการใช้พัดลมในผู้ป่วยบาดเจ็บ ศีรษะที่มีไข้สูง ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ภายหลังการเช็ด ตัว 30 นาที และ 60 นาที โดยมีค่าเฉลี่ยอุณหภูมิร่างกาย ที่ลดลง ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ภายหลังการเช็ดตัว 30 นาที และ 60 นาที เท่ากับ 0.42, 0.89 และ 1.25 องศาเซลเซียส ตามลำดับ และอุณหภูมิร่างกายลดลงมากที่สุด ภายหลังการเช็ดตัว 60 นาที เมื่อทดสอบความแตกต่างของ อุณหภูมิร่างกาย พบว่า อุณหภูมิร่างกายในทันทีที่เช็ดตัว เสร็จและภายหลังการเช็ดตัว 60 นาที มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยที่อุณหภูมิ ร่างกายภายหลังการเช็ดตัว 60 นาที ลดลงมากกว่าอุณหภูมิ ร่างกายในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ส่วนรายคู่คู่อื่นไม่แตก ต่างกัน 3. เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิร่างกาย เมื่อเช็ดตัวลดไข้ด้วยน้ำเย็นร่วมกับการใช้พัดลม และการ เช็ดตัวด้วยน้ำธรรมดาร่วมกับการใช้พัดลมในผู้ป่วยบาดเจ็บ ศีรษะที่มีไข้สูง ในทันทีที่เช็ดตัวเสร็จ ภายหลังการเช็ด ตัว 30 นาที และ 60 นาที ไม่แตกต่างกัน 4. การเกิดอาการหนาวสั่นเมื่อเช็ดตัวลดไข้ด้วน้ำเย็น ร่วมกับการใช้พัดลม และเข็ดตัวลดไข้ด้วยน้ำธรรมดาร่วมกับ การใช้พัดลม พบว่าเกิดอาการหนาวสั่นเท่ากับ 6 และ 5 คน ไม่มีอาการหนาวสั่น 4 และ 5 คน ตามลำดับ เมื่อทดสอบความ รุนแรงของอาการหนาวสั่น พบว่าไม่แตกต่างกัน