การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและ ปัญหาการบริหารงานบุคคลของสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ ในด้านการให้ได้มาซึ่งบุคลากร การพัฒนาบุคลากร การบำรุง รักษาบุคลากร และการให้บุคลากรพ้นจากงาน ประชากรที่ใช้ใน การศึกษาเป็นข้าราชการของสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ แบ่งเป็น สาย ก. 149 คน สาย ข. 41 คน และ สาย ค. 88 คน โดยวิธีการสุ่มแบบจำเพาะเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 30 คน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ จากนั้นเสนอ เป็นตารางประกอบคำบรรยาย ผลการวิจัยพบว่า สภาพการบริหารงานบุคคลของสถาบันใน ด้านการให้ได้มาซึ่งบุคลากร สถาบันมีการวางแผนกำลังคนโดย ภาควิชาและสถาบันเป็นผู้จัดทำแผนกำลังคนการสรรหาบุคคล ทำการประกาศรับสมัคร การคัดเลือกบุคคลคำนึงถึงคุณวุฒิ ความสามารถ และประสบการณ์ แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อพิจารณา คัดเลือกบุคคล แต่ยังมีระบบอุปถัมภ์ในการคัดเลือก วิธีการ คัดเลือกโดยใช้การสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์ มีการประเมิน ผลการปฏิบัติงานในช่วงทดลองปฏิบัติราชการ การพัฒนาบุคลากร มีการวิเคราะห์ความจำเป็นและจัดทำโครงการพัฒนาบุคลากร กิจกรรมการพัฒนาที่จัดขึ้นได้แก่ การส่งเสริมให้มีการ ศึกษาต่อ การปฐมนิเทศ การฝึกอบรม การสัมมนา การวิจัย การเผยแพร่ข่าวสารทางวิชาการ การย้าย โอน สับเปลี่ยน หมุนเวียนงาน และกิจกรรมการพัฒนาสถาบันควรจัดให้มากกว่า ที่เป็นอยู่ และยังระบุว่าควรจัดทัศนศึกษา มีการจูงใจให้ บุคลากรเข้าร่วมกิจกรรมโดยประชาสัมพันธ์เชิญชวน และสนับสนุนด้านงบประมาณ บุคลากรต้องการให้สถาบันบริการ เสริมความรู้ มีการสนับสนุนทำวิจัยโดยจัดหาทุนอุดหนุน ในการทำวิจัย นำผลงานวิจัยออกเผยแพร่ ส่งเสริมให้บุคลากร เขียนบทความ มีการติดตามผลการพัฒนาบุคลากรโดยเขียนเป็น รายงานเสนอ การบำรุงรักษาบุคลากรโดยบุคลากรได้รับการ จูงใจ มีค่าตอบแทน มีการมอบหมายงาน มีการสร้างความ สัมพันธ์ในสถาบัน มีความก้าวหน้าในตำแหน่ง เน้นวินัย มีการประเมินผลการปฏิบัติงาน มีการติดต่อสื่อสารทั้งแบบ ที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ แต่สภาพการทำงานยังจัดสิ่ง อำนวยความสะดวกแก่บุคลากรในการปฏิบัติงานไม่เพียงพอ การให้บุคลากรพ้นจากงาน ไม่มีการสำรวจความต้องการในการ พ้นจากงาน มีการแจ้งเหตุการพ้นจากงานให้บุคลากรทราบ มีการเชิญบุคลากรที่พ้นจากงานเข้าร่วมกิจกรรมของสถาบัน ปัญหาการบริหารงานบุคคลของสถาบัน ในด้านการให้ได้มาซึ่ง บุคลากร ได้รับจัดสรรอัตรากำลังน้อย การคัดเลือกบุคลากร ยังมีระบบอุปถัมภ์ งบประมาณไม่เพียงพอ บางอัตราหาบุคคลมา สมัครยาก อัตรากำลังไม่เพียงพอ บุคลากรที่ได้มามักไม่ค่อย มีคุณภาพ การพัฒนาบุคลากร แต่ละสายงานได้รับการพัฒนาไม่ เท่าเทียมกัน งบประมาณไม่เพียงพอ การพิจารณาบุคลากรเพื่อ รับการพัฒนายังมีระบบอุปถัมภ์ ไม่มีหลักเกณฑ์ที่ชัดเจน ในการพิจารณาเรื่องการพัฒนาบุคลากรการบำรุงรักษาบุคลากร จัดสวัสดิการไม่ทั่วถึง งบประมาณไม่เพียงพอ การจัด สวัสดิการแต่ละสายงานไม่เท่าเทียมกัน การขอรับสวัสดิการ มักจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ