การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความ สัมพันธ์และเปรียบเทียบผลการประเมินพฤติกรรมจริยธรรม ด้านความมีระเบียบวินัยและการตรงต่อเวลาของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6 ระหว่างการใช้แบบประเมินแบบมาตรา ประมาณค่า 5 ระดับ โดยผู้วิจัย กับการประเมินจำนวน 6 แบบ คือ การประเมินตนเองของนักเรียนโดยใช้แบบสถานการณ์ แบบเปรียบเทียบคู่ แบบข้อความสั้น ๆ และการประเมินตนเอง ของนักเรียนโดยใช้แบบสังคมมิติ เพื่อนสนิทใช้แบบสำรวจ รายการ และครูประจำชั้นในแบบมาตราประมาณค่า 5 ระดับ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ครูและนักเรียนระดับ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2537 สังกัดสำนักงาน การประถมศึกษาอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ เป็นครูผู้สอน จำนวน 9 คน นักเรียนจำนวน 222 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหา คะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ แบบเพียร์สัน และทำการทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ย ด้วยสถิติทดสอบที โดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป เอส พี เอส เอส พี ซี พลัส ปรากฏผลวิจัยสรุปได้ดังนี้ ความสัมพันธ์ของผลการประเมินพฤติกรรมจริยธรรม ระหว่างการใช้แบบประเมินแบบมาตราประมาณค่า 5 ระดับโดย ผู้วิจัย กับการประเมินจำนวน 6 แบบมีความสัมพันธ์กันในทาง บวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 เมื่อ เปรียบเทียบผลการประเมินแล้วพบว่า ผลการประเมินระหว่าง ผู้วิจัยที่ใช้แบบมาตราประมาณค่า 5 ระดับ กับการประเมิน ตนเองของนักเรียนโดยแบบข้อความสั้น ๆ การประเมินโดย เพื่อนสนิทที่ใช้แบบสำรวจรายการและการประเมินโดยครู ประจำชั้นที่ใช้แบบมาตราประมาณค่า 5 ระดับ ไม่มีความ แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญ .05 นอกนั้นมีความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001