การค้นคว้าแบบอิสระครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา สภาพและปัญหาการจัดหลักสูตรและการสอนในกระบวนวิชาชีพ พยาบาลที่มีลักษณะบูรณาการ ของคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยทำการศึกษากับบุคคลผู้รับผิดชอบ ในการปรับปรุงและบริหารหลักสูตร อาจารย์ผู้สอนวิชาการ พยาบาลผู้ใหญ่ 4 กระบวนวิชา และนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 3 ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาเหล่านี้ ในปีการศึกษา 2537 จำนวน 7, 24 และ 113 คน ตามลำดับ รวบรวมข้อมูลโดยการ สัมภาษณ์บุคคลผู้รับผิดชอบในการปรับปรุงและบริหารหลักสูตร จัดการสนทนากลุ่มย่อยกับอาจารย์ผู้สอน 3 กลุ่ม จาก 3 ภาควิชา และรวบรวมผลการประเมินจากแบบประเมินการสอนกระบวน วิชาการพยาบาลผู้ใหญ่ของนักศึกษา นำข้อมูลมาตรวจสอบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยจำแนกหมวดหมู่และเสนอโดยการบรรยาย เชิงวิเคราะห์ พบว่า กระบวนวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่ เกิดจากการยุบรวม เนื้อหาวิชาจากกระบวนวิชาเดิม 11 วิชา 23 หน่วยกิต และ จัดเป็นกระบวนวิชาใหม่ 4 กระบวนวิชา 14 หน่วยกิต แต่ละ วิชามีเนื้อหาวิชาจากทั้ง 3 ภาควิชา รวมทั้งมีแนวคิดในการ ดูแลตนเองและแนวคิดสาธารณสุขมูลฐานผสมผสานกันอยู่ โดย มีกระบวนการพยาบาลเป็นแกนหลัก การเรียงลำดับหัวข้อเนื้อหา วิชาในตอนต้นจะเป็นการเรียงตามเนื้อหาที่จำเป็นต่อการวาง พื้นฐานความรู้ในการพยาบาลผู้ป่วยผู้ใหญ่โดยทั่วไป ต่อจากนั้น จัดเรียงตามระบบอวัยวะในร่างกายมนุษย์ต่อเนื่องกันไป ต่อมา มีการปรับเปลี่ยนการเรียงลำดับหัวข้อเนื้อหาวิชาในกระบวนวิชา การพยาบาลผู้ใหญ่ 2 เพื่อให้นักศึกษา 2 กลุ่ม ได้เรียนเนื้อหา ที่จำเป็นต่อการเริ่มต้นการฝึกปฏิบัติการพยาบาลในภาคการศึกษา 1 เหมือนกัน ดังนั้น ทั้ง 4 วิชาจึงมีความยากง่ายของเนื้อหาวิชา ใกล้เคียงกัน อาจารย์ผู้สอนทุกคนมีส่วนร่วมในการวางแผน กำหนด วัตถุประสงค์ ขอบเขตหัวข้อเนื้อหาการจัดประสบการณ์การเรียน การสอน และวิธีวัดประเมินผลกระบวนวิชาโดยรวม ส่วนรายละเอียด เนื้อหาวิชาแต่ละชั่วโมง อาจารย์ผู้สอนแต่ละคนเป็นผู้เลือก วางแผน การสอน จัดทำเอกสารประกอบการสอนและออกข้อสอบด้วยตนเอง อาจารย์ผู้สอนและผู้รับผิดชอบในการบริหารหลักสูตรต่างมีความเห็นว่า การจัดหลักสูตรลักษณะนี้ทำให้หน่วยกิตลดลง และลดความซ้ำซ้อน ของเนื้อหาได้ แต่อาจารย์ผู้สอนส่วนใหญ่และผู้บริหารระดับภาค วิชาบางท่าน เห็นว่า เวลาที่ลดลงทำให้สอนไม่ทัน เนื้อหาวิชา ที่สำคัญขาดหายไป ในขณะที่ผู้รับผิดชอบในการบริหารหลักสูตร ส่วนใหญ่เห็นว่า เหมาะสมดีแล้ว ควรสอนเฉพาะเนื้อหาสาระ ที่สำคัญและจำเป็น และนักศึกษาส่วนหนึ่งเห็นว่า เนื้อหาวิชา มากเกินไป ในวิชาที่เป็นการฝึกปฏิบัติการพยาบาล นักศึกษาต้อง แบ่งเป็นกลุ่มหมุนเวียนแยกกันฝึกปฏิบัติตามแผนกำหนดการฝึก ปฏิบัติของแต่ละภาควิชา การหมุนเวียนนี้ทำให้นักศึกษาบางกลุ่ม มีประสบการณ์ไม่ต่อเนื่อง แม้จะเป็นการฝึกปฏิบัติในวิชาเดียวกัน และไม่ปรากฎว่ามีการกำหนดชั่วโมงวางแผน หรือชั่วโมงที่มีการ สรุปร่วม เพื่อชี้ให้นักศึกษามองการผสมผสานภายในวิชาแต่ อย่างใด นักศึกษาส่วนใหญ่มีความพึงพอใจในการเรียนการสอน แต่อาจารย์ผู้สอนและผู้รับผิดชอบในการบริหารหลักสูตรเห็นว่า ชั่วโมงที่ลดลงทำให้นักศึกษาได้ฝึกประสบการณ์น้อย อาจทำให้ ความชำนาญลดลง ทำให้ไม่แน่ใจในคุณภาพด้านทักษะ ปัญหาของการจัดหลักสูตรและการสอนกลุ่มวิชานี้คือ การ วัดและประเมินผลโดยเฉพาะวิชาภาคปฏิบัติ ซึ่งแต่ละภาควิชา ต่างวัดผลเอง แล้วนำมาตัดเกรดร่วมกัน ทำให้มีปัญหาข้อขัดแย้ง การสอนร่วมกันเป็นทีม กระทำได้ยาก เพราะภาระงานมาก ประสานงานยาก อย่างไรก็ตามผู้บริหารเกือบทุกคนเห็นว่า การจัดหลักสูตรลักษณะนี้ โดยหลักการแล้วเป็นวิธีที่ดี สมควร สนับสนุนให้เกิดขึ้นในหลักสูตรพยาบาลศาสตร์บัณฑิตต่อไป