วัตถุประสงค์ของการค้นคว้าครั้งนี้ เพื่อศึกษาผลของ การแก้ไขการออกเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทย ของนักเรียน ระดับ 8 โรงเรียนนานาชาติ เชียงใหม่ โดยการแทนเสียง ด้วยตัวอักษรอย่างมีระบบ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนระดับ 8 ปีการศึกษา 2536 โรงเรียนนานาชาติ เชียงใหม่ จำนวน 24 คน โดยทำการแบ่ง ครึ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม จาก matched - pair ได้นักเรียนกลุ่มทดลอง 12 คน กลุ่มควบคุม 12 คน ดำเนินการทดลองโดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบ Randomized Control Group Pretest-Posttest Design กลุ่มทดลองได้ รับการสอนโดยใช้แบบฝึกการออกเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทย โดย ใช้สัทอักษร กลุ่มควบคุมได้รับการสอนโดยใช้แบบฝึกการออกเสียง วรรณยุกต์ในภาษาไทย โดยใช้วิธีการออกเสียงซ้ำ ๆ ตามครู โดย ใช้เนื้อหาเดียวกัน ทำการทดลองทั้งหมด 20 ครั้ง ครั้งละ 30 นาที รวม 10 ชั่วโมง ทำการทดสอบก่อนเรียน และหลังเรียนโดยใช้แบบทดสอบ วัดความถูกต้องในการออกเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทย จากนั้น เปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยของกลุ่มทั้ง 2 กลุ่ม โดยใช้ t-test ผลการวิจัยปรากฎว่า 1. นักเรียนที่ได้รับการฝึก โดยใช้แบบฝึกการออกเสียง วรรณยุกต์ในภาษาไทย โดยการแทนเสียงด้วยตัวอักษรอย่างมี ระบบ มีความถูกต้องในการออกเสียงวรรณยุกต์ สูงกว่าก่อนได้ รับการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. นักเรียนที่ได้รับการฝึก โดยการแทนเสียงด้วยตัวอักษร อย่างมีระบบ มีความก้าวหน้าในการออกเสียงวรรณยุกต์ในภาษาไทย สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการฝึกโดยใช้วิธีการออกเสียงซ้ำ ๆ ตาม ครู อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01