การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความซึมเศร้าของ วัยรุ่นตอนปลาย และศึกษาลักษณะเนื้อหาของความคิดอัตโนมัติ ในทางลบของวัยรุ่นตอนปลายที่มีความซึมเศร้า กลุ่มประชากร เป็นนักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 ปีการศึกษา 2536 ซึ่ง กำลังศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาสายสามัญ อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม จำนวน 709 คน เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล แบบ ประเมินความซึมเศร้า และแบบประเมินความคิดอัตโนมัติใน ทางลบซึ่งได้ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงด้านเนื้อหาจาก ผู้ทรงคุณวุฒิแล้ว ผู้วิจัยได้ทดสอบความเชื่อมั่นโดยวิธีหาค่า สัมประสิทธิ์อัลฟา ได้สัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นของแบบประเมิน ความซึมเศร้าเท่ากับ 0.78 และทดสอบความเชื่อมั่นโดยวิธี หาค่าคูเดอร์ริชาร์ดสัน ได้ค่าความเชื่อมั่นของแบบประเมิน ความคิดอัตโนมัติในทางลบ เท่ากับ 0.8 วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ หาค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า 1. วัยรุ่นตอนปลาย ร้อยละ 69.11 มีความซึมเศร้า เบี่ยงเบนไปจากปกติ โดยร้อยละ 31.03 มีความซึมเศร้าระดับ เล็กน้อย ร้อยละ 14.81 มีความซึมเศร้าระดับปานกลาง ร้อยละ 20.03 มีความซึมเศร้าระดับมาก และร้อยละ 3.24 มีความ ซึมเศร้าระดับรุนแรง 2. วัยรุ่นตอนปลายที่มีความซึมเศร้ามากขึ้น จะมีจำนวน ข้อของความคิดอัตโนมัติในทางลบเพิ่มขึ้นและมีความรุนแรงมากขึ้น ตามลำดับ