การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างการรับรู้ภาวะสุขภาพกับพฤติกรรมการปฏิบัติตน เพื่อดำรงไว้ซึ่งภาวะสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์แรก กลุ่ม ตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์แรกปกติ ที่มาฝากครรภ์ในหน่วย ฝากครรภ์แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ จำนวน 107 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนตัวของหญิงมีครรภ์ แบบวัดการรับรู้ ภาวะสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์และแบบวัดพฤติกรรมการปฏิบัติ ตนเพื่อดำรงไว้ซึ่งภาวะสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์ การ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรม SPSS/PC หาค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ของเพียร์สัน ผลการวิจัยรุปได้ว่า การรับรู้ภาวะสุขภาพ ในด้านต่าง ๆ ทั้ง 5 ด้าน คือ แรงจูงใจด้านสุขภาพทั่วไป การรับรู้ถึงความรุนแรงของอาการแทรกซ้อนในระยะตั้งครรภ์ การรับรู้ถึงประโยชน์ของการปฏิบัติตัวในระยะตั้งครรภ์ ปัจจัยร่วมอื่น ๆ และการรับรู้ภาวะสุขภาพโดยส่วนรวมมี ความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการปฏิบัติตนเพื่อดำรงไว้ ซึ่งภาวะสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์แรกอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .001 ส่วนการรับรู้ภาวะสุขภาพด้านการรับ รู้ถึงอุปสรรคในการปฏิบัติตัวในระยะตั้งครรภ์มีความ สัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการปฏิบัติตนเพื่อดำรงไว้ซึ่ง ภาวะสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์แรกอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 และการรับรู้ภาวะสุขภาพด้านการรับรู้ ถึงโอกาสเสี่ยงต่ออาการแทรกซ้อนในระยะตั้งครรภ์มี ความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการปฏิบัติตนเพื่อดำรงไว้ซึ่ง ภาวะสุขภาพของหญิงตั้งครรภ์แรกอย่างไม่มีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05