การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบ เทียบความคิดเห็นของผู้ให้บริการสุขภาพต่อการบริการสุขภาพ ที่บ้าน ระหว่างโรงพยาบาลรัฐบาลและเอกชน โดยศึกษาจาก แพทย์และพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานประจำในโรงพยาบาลของ รัฐและเอกชนในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 300 คน ได้จากการสุ่มแบบมีระบบ แบ่งออกเป็นแพทย์ จำนวน 60 คน และพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 240 คน เครื่องมือ ที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ตรวจสอบ ตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิและทดสอบความเชื่อมั่นของ แบบสอบถามได้เท่ากับ 0.94 รวบรวมข้อมูลโดยส่งแบบสอบถาม ให้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 300 ฉบับ และได้รับแบบสอบถามที่ สมบูรณ์คืนมาจำนวน 294 ฉบับคิดเป็นร้อยละ 98.0 นำข้อมูล มาวิเคราะห์โดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที และวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างซึ่งได้แก่แพทย์และพยาบาลวิชาชีพที่ ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลรัฐและเอกชน ส่วนใหญ่ร้อยละ 70.2 และ 51.1 ตามลำดับ เคยมีประสบการณ์ในการให้บริการสุขภาพ ที่บ้าน และเห็นด้วยว่าหน่วยงานทั้งของรัฐและเอกชนควรสนับสนุน และร่วมมือกันในการรับผิดชอบจัดการให้บริการสุขภาพที่บ้าน ผู้รับบริการที่สำคัญได้แก่ ผู้ป่วยเรื้อรัง พิการ ผู้สูงอายุที่ เจ็บป่วย มารดาและทารก ผู้ป่วยระยะสุดท้าย ผู้สูงอายุ ภาวะปกติและผู้ป่วยโรคจิตโรคประสาทตามลำดับ ความคิดเห็นของแพทย์และพยาบาลวิชาชีพต่อการบริการ สุขภาพที่บ้านมีดังนี้ 1. ความคิดเห็นตามแนวคิดส่วนผสมทางการตลาด พบว่า1.1 ด้านการให้บริการ กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นด้วย อย่างมาก (X=4.15, 4.17) โดยเฉพาะในเรื่องวัตถุประสงค์ และการจัดบริการในลักษณะต่าง ๆ เพื่อให้บริการสุขภาพที่บ้าน ที่ครอบคลุมทั้งการดูแลรักษาพยาบาล การป้องกันโรค การ ส่งเสริมสุขภาพ และการฟื้นฟูสุขภาพ1.2 ด้านการจัดสถานที่และช่องทางการบริการ กลุ่ม ตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นด้วยอย่างมาก (X = 3.90, 3.89) โดยเฉพาะในเรื่องการจัดบริการสุขภาพที่บ้านโดยให้บริการ ตลอด 24 ชั่วโมงและวันหยุด การจัดบริการรถรับส่งระหว่าง บ้านกับโรงพยาบาลและการประสานงาน เพื่อการดูแลรักษา พยาบาลที่ต่อเนื่องและถูกต้อง1.3 ด้านการคิดราคาค่าบริการ กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ เห็นด้วยอย่างมาก (X=3.88.3.86) โดยเฉพาะในเรื่องการ กำหนดค่าบริการที่ยุติธรรมโดยมีการเขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ชัดเจนผู้รับบริการสุขภาพควรเป็นผู้รับผิดชอบค่าบริการทั้งหมด ซึ่งอาจเบิกจ่ายจากต้นสังกัดหรือจากบริษัทประกันสุขภาพ นอกจากนี้กลุ่มตัวอย่างเห็นด้วยว่าการจัดบริการสุขภาพที่บ้าน เป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายของผู้รับบริการและของโรงพยาบาล และทำให้โรงพยาบาลมีจำนวนเตียงว่างเพียงพอต่อการให้ บริการสุขภาพแก่ผู้ที่มีความต้องการ1.4 ด้านการส่งเสริมการบริการ กลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่เห็นด้วยอย่างมาก (X=4.13,4.22) โดยเฉพาะ อย่างยิ่งการจัดให้มีการส่งเสริมด้านความรู้และความเข้าใจ เกี่ยวกับการบริการสุขภาพที่บ้านโดยการประชาสัมพันธ์ในรูปแบบ ต่าง ๆ รวมทั้งการจัดนิทรรศการและการเสนอบทความวิชาการ 2. การเปรียบเทียบความคิดเห็นของแพทย์และพยาบาล วิชาชีพโดยรวมต่อการบริการสุขภาพที่บ้าน ตามแนวคิดส่วนผสม ทางการตลาดทั้ง 4 ด้านทั้งการให้บริการ การจัดสถานที่และ ช่องทางการบริการ การคิดราคาค่าบริการ และการส่งเสริม การบริการ พบว่ามีค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน 3. การเปรียบเทียบความคิดเห็นของแพทย์และพยาบาล วิชาชีพที่ปฏิบัติงานระหว่างโรงพยาบาลของรัฐและเอกชน ตาม แนวคิดส่วนผสมทางการตลาด พบว่าค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดเห็น ต่อการคิดราคาค่าบริการและการส่งเสริมการบริการไม่แตกต่างกัน แต่ค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดเห็นด้านการให้บริการ และการจัด สถานที่และช่องทางการบริการมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 โดยค่าเฉลี่ยของคะแนนความคิดเห็นของ แพทย์และพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลของรัฐมีค่า มากกว่าของแพทย์และพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาล เอกชน