การศึกษาวิจัยเรื่อง ขวัญในการปฏิบัติงานของเกษตรตำบล ในจังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะพื้นฐาน ทางเศรษฐกิจ สังคม ความคิดเห็นเกี่ยวกับแรงจูงใจของ เกษตรตำบล ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะพื้นฐานทางเศรษฐกิจ สังคมกับขวัญในการปฏิบัติงานและความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจ กับขวัญในการปฏิบัติงาน ตลอดจนปัญหาอุปสรรคและข้อเสนอแนะ ของเกษตรตำบลในการปฏิบัติงาน ประชากรที่ทำการศึกษา เป็นเกษตรตำบลในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 200 คน เป็นชาย 171 คน และหญิง 29 คน รวบรวมข้อมูล โดยใช้แบบสอบถามได้รับแบบสอบถามคืน 185 คน เป็นชาย 157 คน และหญิง 28 คน ข้อมูลที่ได้นำมาประมวลผลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ใช้โปรแกรม SPSS/PC(+) วิเคราะห์ค่าทางสถิติ เช่น ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานใช้ค่า ไคสแควร์ (Chi-square test) และการทดสอบค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน (Pearsons Product Moment Coefficient of Correlation) ผลการวิจัยพบว่า เกษตรตำบลกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็น เพศชาย มีอายุเฉลี่ย 37.18 ปี การศึกษาส่วนใหญ่เป็นระดับ ปริญญาตรีหรือเทียบเท่า คิดเป็นร้อยละ 66.5 อายุราชการ เฉลี่ย 13.16 ปี รายได้เป็นเงินเดือน 9,462.35 บาท สถานภาพสมรส ทำการสมรสแล้วร้อยละ 87 และระดับตำแหน่ง ส่วนใหญ่รับราชการอยู่ในระดับ 3-4 คิดเป็นร้อยละ 60.5 สำหรับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของเกษตรตำบลพบว่า เกษตรตำบลมีแรงจูงใจในด้านสวัสดิการและด้านโอกาสก้าวหน้า แต่เมื่อพิจารณาโดยอาศัยฐานคะแนนค่าเฉลี่ย (Mean) ของ เกษตรตำบล ปรากฎว่าแรงจูงใจในด้านการนิเทศงานและด้าน ผู้บังคับบัญชาอยู่ในระดับสูงกว่าคะแนนค่าเฉลี่ย ส่วนขวัญในการ ปฏิบัติงานของเกษตรตำบลตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ พบว่าอยู่ในระดับ ปานกลาง จากการทดสอบสมมติฐานพบว่า สวัสดิการการนิเทศงานและ โอกาสก้าวหน้าในการปฏิบัติงานของเกษตรตำบลมีความสัมพันธ์กับ ขวัญในการปฏิบัติงาน ยกเว้น เพศ อายุ ระดับการศึกษา อายุ ราชการ รายได้ สถานภาพการสมรส ระดับตำแหน่งและผู้บังคับ บัญชา ไม่มีความสัมพันธ์กับขวัญในการปฏิบัติงานของเกษตรตำบล ปัญหาอุปสรรคในการปฏิบัติงานของเกษตรตำบลเรียงตาม ลำดับดังนี้ คือเกษตรตำบลยังได้รับสวัสดิการเรื่องบ้านพักและ เบี้ยเลี้ยงน้อย การพิจารณาความดีความชอบควรเป็นไปอย่าง ยุติธรรม การบริหารงานบุคคลควรยึดนโยบายของกรมส่งเสริม การเกษตรเป็นหลัก การส่งเสริมการเกษตรต้องการใช้สื่อที่ ทันสมัย เกษตรตำบลกลุ่มตัวอย่างได้เสนอแนะว่า ในการพิจารณา ความดีความชอบนั้น ให้คำนึงถึงระบบคุณธรรมมากกว่าระบบอุปถัมภ์