ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการออกแบบโครงสร้าง, การสัง เคราะห์ และลักษณะเฉพาะของโคพอลิเมอร์ของพอลิ(ไกลคอลิค แอซิด) (พีจีเอ) บางอย่างที่สามารถสลายตัวทางชีวภาพ นอก จากการสังเคราะห์พีจีเอแล้วได้มีการสังเคราะห์ พอลิ(ไกล คอลิค แอซิด-โค-เอธิลีน คาร์บอเนต) พี(จีเอ-โค-อีซี), พอลิ(ไกลคอลิค แอซิด-โค-ออกซีเมธิลีน) พี(จีเอ-โค-โอเอ็ม) และ พอลิ(ไกลคอลิค แอซิด-โค-วาเลอโรแลคโทน) พี(จีเอ-โค- วีแอล) โดยผ่านการโคพอลิเมอไรเซชันแบบเปิดวงโดยไม่มีตัว ทำละลายของไกลโคโลด์ กับ เอธิลีน คาร์บอเนต, ไตรออกเซน และ เดลต้า-วาเลอโรแลคโทน ตามลำดับ นอกจากนี้ยังได้ สังเคราะห์ พี(จีเอ-โค-วีแอล) โดยผ่านปฏิกิริยาทรานเอส เทอริฟิเคชันจากไกลโคไลด์ และพอลิ(เดลต้า-วาเลอโรแลคโทน) (พีวีแอล) ในการโคพอลิเมอไรเซชันแบบไม่มีตัวทำละลายนี้ ไกลโคไลด์เป็นโคโมโนเมอร์ที่ทำปฏิกิริยาได้ดีกว่า ให้ ผลิตภัณฑ์โคพอลิเมอร์ ซึ่งแม้ว่าจะเป็นแบบสุ่ม ก็ประกอบ ด้วยสัดส่วนของไกลโคไลด์มากกว่าในโคโมโนเมอร์เริ่มต้น การหาลักษณะเฉพาะของโคพอลิเมอร์ได้ใช้เทคนิคการวิเคราะห์ หลายวิธีร่วมกันทางสเปกโทรสโกปี (ไออาร์, โปรตอน-เอ็น เอ็มอาร์, คาร์บอนสิบสาม-เอ็นเอ็มอาร์) กับการวิเคราะห์ ทางความร้อน (ดีเอสซี, ทีจี) และวิธีการอื่น ๆ (การ วิเคราะห์ธาตุองค์ประกอบ, การหาความหนืดของสารละลาย เจือจาง, ความสามารถในการละลาย) จากผลที่ได้ผลิตภัณฑ์ พี(จีเอ-โค-วีแอล) แสดงสมบัติส่วนรวมที่ดีที่สุดสำหรับ การพัฒนาต่อไปเพื่อใช้ประโยชน์เป็นวัสดุทำไหมละลายตัว ใหม่ ผลการทดสอบการสลายตัวทางชีวภาพภายนอกร่างกายในสาร ละลายฟอสเฟตบัฟเฟอร์ที่พีเอช 7.40 และอุณหภูมิ 37 (+,-)1 องศาซี พบว่า โคพอลิเมอร์ตัวนี้แสดงศักยภาพในการสลายตัว ทางชีวภาพโดยไฮโดรไลซิสแบบธรรมดา อัตราของการสลายตัว ซึ่งวัดในรูปของการสูญเสียน้ำหนักนั้น พบว่า โคพอลิเมอร์ นี้สลายตัวช้ากว่าพีจีเอ และขึ้นกับปริมาณส่วนประกอบ (ปริมาณของวีแอล)