การศึกษานี้ใช้กลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกกันหลังขนาดใหญ่ใน การแบ่งชั้นคุณภาพน้ำจากลำธารบนดอยอินทนนท์ และแม่น้ำปิง ซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่มีสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันโดยใช้ Biotic Index และ Saprobic Index ทำาการเก็บตัวอย่างโดยใช้ pond net และวินิจฉัยตัวอย่างในระดับ family เก็บตัวอย่าง จากแม่น้ำปิงจำนวน 11 จุด และจากลำธารบนดอยอินทนนท์จำนวน 10 จุดทำการศึกษาฤดูกาลละ 1 ครั้งเป็นเวลา 12 เดือน พบว่าการประเมินคุณภาพน้ำของลำธารบนดอยอินทนนท์ทั้ง 3 ฤดูให้ผลที่ใกล้เคียงกัน คุณภาพน้ำช่วงต้นลำธารดีกว่า น้ำช่วงล่าง ในฤดูฝนค่า Biotic Index ต่ำกว่าฤดูร้อนและ ฤดูหนาว ชั้นคุณภาพน้ำจุดที่ 6 และ 7 จัดอยู่ในระดับที่ 3 แต่จุดที่ 1, 2, 3, 4, 5, 8, 9 และ 10 จัดอยู่ในระดับที่ 2 Saprobic Index ทั้ง 3 ฤดูใกล้เคียงกัน โดยในฤดูฝนสูงกว่า ฤดูร้อนและฤดูหนาวตามลำดับ ค่าเปอร์เซ็นต์ organic load จะผันแปรตามค่า saprobity ของแต่ละจุดเก็บตัวอย่าง โดยมี ค่าเฉลี่ยในฤดูร้อนสูงกว่าฤดูฝนและฤดูหนาวตามลำดับ การกระจายของกลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดใหญ่โดยเฉลี่ย ในฤดูร้อนมากกว่าในฤดูหนาวและฤดูฝนตามลำดับ ความสัมพันธ์ของ สิ่งมีชีวิตกับสิ่งแวดล้อมตลอดความยาวของลำธารทั้ง 3 ฤดู พบ่าผลรวมของ saprobity ของ (...)-mesosaprobic สูงสุดตลอด ความยาวลำธาร การประเมินคุณภาพน้ำของแม่น้ำปิงทั้ง 3 ฤดูให้ผลที่ ใกล้เคียงกัน คือช่วงต้นน้ำมีค่า Biotic Index สูงกว่าน้ำ ช่วงล่าง ชั้นคุณภาพน้ำจุดที่ 1, 2, 3 และ mt(,1) จัดอยู่ ในระดับที่ 2 ส่วนจุดที่ 2 ส่นจุดที่ 4, 5, 6, 7, 8, 9 และ 10 จัดอยู่ในระดับที่ 3 ในฤดูร้อนค่า Saprobic Index โดยเฉลี่ยสูงกว่าฤดูฝนและฤดูหนาว ค่าเปอร์เซ็นต์ organic load ในฤดูร้อนสูงกว่าฤดูฝน และฤดูหนาวยกเว้นจุดที่ 8, 9 และ 10 ในฤดูหนาวสูงกว่าในฤดูร้อนและฤดูฝน การกระจายของ กลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดใหญ่แต่ละฤดูแตกต่างกัน ทั้ง family และจำนวนตัวในแต่ละ famiy โดยในฤดูหนาวมาก กว่าในฤดูร้อนและฤดูฝนตามลำดับ และเมื่อพิจารณาความสัมพันธ์ ของสิ่งมีชีวิตกับสิ่งแวดล้อม ตลอดความยาวของลำน้ำทั้ง 3 ฤดูช่วงต้นน้ำผลรวมของ saprobity ของ (...)-mesosaprobic มีค่าสูงและโดยเฉลี่ยมีค่าสูงสุดตลอดลำน้ำ