| ชื่อเรื่อง | : | ผลกระทบของการท่องเที่ยวเดินป่า : ศึกษาเฉพาะกรณีของ อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ |
| นักวิจัย | : | พิเชฐ พิมลศรี |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2536 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=3834 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ ปัจจุบัน และผลกระทบของการท่องเที่ยวเดินป่าในอำเภอแม่ แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ บทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบของ ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเดินป่า เช่น หน่วยงานราชการ บริษัททัวร์และมัคคุเทศก์ เป็นต้น พร้อม ทั้งการหารูปแบบจัดการท่องเที่ยวเดินป่า ที่ตรงกับความ ต้องการของผู้ใช้บริการการท่องเที่ยวเดินป่าให้มีผลกระทบ ต่อสภาพสังคมและสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่นให้น้อยที่สุด เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบ สัมภาษณ์ โดยใช้กับบุคคล 5 กลุ่มได้แก่ กลุ่มเจ้าหน้าที่ ของรัฐ กลุ่มผู้ประกอบกิจการท่องเที่ยวเดินป่า กลุ่มนัก ท่องเที่ยวเดินป่า กลุ่มนโยบายระดับจังหวัดและกลุ่มประชา ชนผู้อาศัยอยู่ในบริเวณเส้นทางท่องเที่ยวเดินป่า นอกจาก นี้ยังได้นำข้อมูลอื่น ๆ ที่มีอยู่ที่เกี่ยวข้องกับการท่อง เที่ยวเดินป่ามาใช้ประกอบการวิจัยนี้ด้วย การศึกษานี้ได้ ทำในพื้นที่ อำเถอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่เดือน มกราคม 2536 ถึงเดือนกันยายน 2536 ผลการวิจัยพบว่า การท่องเที่ยวเดินป่าในอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ มีแนวโน้มขยายตัวทุกปี เนื่องจากได้รับ ความนิยมจากกลุ่มนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ที่ขอบความสวยงามของธรรมชาติ วัฒนธรรมท้องถิ่นและการ ผจญภัย ผลประโยชน์ของการท่องเที่ยวเดินป่า คือ ประชาชนใน ท้องถิ่นได้มีโอกาสในการหารายได้พิเศษจากการท่องเที่ยว แต่ก็มีผลเสียทางด้านกายภาพ ด้านสังคมและวัฒนธรรม การ เกิดความเสื่อมโทรมของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เช่น การตัดไม้ทำลายป่า การทิ้งขยะมูลฝอย และการก่อกองไฟ ซึ่งอาจทำให้เกิดไฟป่าได้ ทั้งนี้เพราะขาดการควบคุมและ กำหนดเส้นทางเดินป่า รวมทั้งกฎข้อบังคับและระเบียบปฏิบัติ อย่างจริงจังและต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังพบว่า ยังขาดนโยบาย เกี่ยกับการท่องเที่ยวเดินป่าระดับจังหวัดและระดับชาติ ข้อเสนอแนะ 1. ควรให้มีนโยบายระดับชาติและระดับภูมิภาค ในการ บริหารจัดการการท่องเที่ยวเดินป่า 2. ควรมีการกำหนดเส้นทางท่องเที่ยวเดินป่าให้ชัดเจน เพื่อประโยชน์ในการควบคุมดูแล และรัฐสามารถให้บริการได้ เช่น การรักษาความปลอดภัยและการอำนวยความสะดวกในด้าน อื่นๆ 3. ควรเร่งรัดให้มีการรณรงค์เพิ่มความรู้แก่ประชาชน ในท้องถิ่น นักท่องเที่ยว และผู้ประกอบกิจการท่องเที่ยว ให้มีความตระหนักและมีส่วนเกี่ยวข้องในการรักษาทรัพยากร ธรรมชาติและสภาพแวดล้อม 4. ควรมีการเก็บรวบรวมข้อมูล จดบันทึกและสถิติต่างๆ เกี่ยวกับการท่องเที่ยวเดินป่า เพื่อประโยชน์ในการวางแผน ปฏิบัติงานของทางราชการต่อไป |
| บรรณานุกรม | : |
พิเชฐ พิมลศรี . (2536). ผลกระทบของการท่องเที่ยวเดินป่า : ศึกษาเฉพาะกรณีของ อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. พิเชฐ พิมลศรี . 2536. "ผลกระทบของการท่องเที่ยวเดินป่า : ศึกษาเฉพาะกรณีของ อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. พิเชฐ พิมลศรี . "ผลกระทบของการท่องเที่ยวเดินป่า : ศึกษาเฉพาะกรณีของ อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2536. Print. พิเชฐ พิมลศรี . ผลกระทบของการท่องเที่ยวเดินป่า : ศึกษาเฉพาะกรณีของ อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2536.
|
