กระแสโลกานุวัตร (Globalization) ยุคปัจจุบันคือ การ มีระบบการเมืองแบบเปิด และเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจแบบทุนนิยม กระแสอารยธรรมประชาธิปไตย และหลักสิทธิมนุษยชนท่วมท้นแผ่ ซ่านไปทั่วโลก และส่งผลกระทบถึงประเทศไทยทำให้ประชาชนมี ความตื่นตัวทางการเมืองเกิดขึ้นอย่างมาก เศรษฐกิจไทย เปลี่ยนจากเศรษฐกิจเกษตรมาสู่อุตสาหกรรมมากขึ้นและผูกติด กับระบบเศรษฐกิจโลก ในขณะที่สภาพสังคมมีการเพิ่มจำนวน ประชากรเป็นจำนวนมาก มีการเติบโตของชุมชนเมือง ขณะที่ชุมชน ชนบทยังคงที่ เกิดชนชั้นใหม่ ๆ เช่น ชนชั้นกลางทาง เศรษฐกิจ ผู้ใช้แรงงานที่มาพร้อมกับความเติบโตของเศรษฐกิจ รวมทั้งการเปลี่ยนแปลงของคนในการประกอบอาชีพ มีการย้ายถิ่น และเคลื่อนย้ายแรงงานจากภาคเกษตรหรือชนบทไปสู่ภาค อุตสาหกรรมหรือชุมชนเมือง จากภาวะพลวัตรที่แปรเปลี่ยน อย่างรวดเร็วดังกล่าว ทำให้รัฐสมัยใหม่จำเป็นต้องตรา กฎหมายมหาชนออกมาเพื่อคุ้มครองผู้ที่ไม่มีศักยภาพทางด้าน เศรษฐกิจ สังคม และการเมืองให้ได้รับการปฏิบัติด้วยความ เป็นธรรมอย่างเท่าเทียมกัน สิ่งที่เกิดขึ้นมาพร้อมกฎหมาย ก็คือ อำนาจหน้าที่ของฝ่ายบริหารหรือระบบราชการยิ่งทวีคูณ ขึ้นและอำนาจรัฐที่เพิ่มขึ้นนี้อาจจะก่อให้เกิดผลกระทบ กระเทือนต่อสิทธิเสรีภาพตลอดจนชีวิตและทรัพย์สินของ ประชาชน โดยการกระทำของฝ่ายปกครองไม่ว่าจะเป็นการกระทำโดย สุจริต ทุจริต หรือโดยผิดพลาดก็ตาม ย่อมทำให้ประชาชนได้ รับความเดือดร้อนจากการกระทำนั้น องค์กรของรัฐหรือเจ้า หน้าที่ของรัฐจะต้องรับผิดชอบต่อความเสียหายดังกล่าว จึงจำ เป็นต้องมีการควบคุมการบริหารงานของรัฐ และการปฏิบัติ หน้าที่ของข้าราชการให้ดำเนินไปอย่างถูกต้องตามครรลองของ กฎหมายและสอดคล้องกับความต้องการของมหาชน องค์กรที่เหมาะสม ซึ่งจะควบคุมดูแลอำนาจรัฐให้เป็นไป ตามเจตนารมณ์ดังกล่าวก็คือ ศาลปกครอง (Administrative Court) อันเป็นกลไกของระบบประชาธิปไตยที่สำคัญซึ่งจะสามารถดำเนิน งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และผดุงความเป็นธรรมให้กับสังคม ได้ดีนั้นจะต้องเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระแยกออกจาก ฝ่ายยุติธรรมและฝ่ายบริหาร ทั้งนี้เพื่อที่จะได้สามารถ พิจารณาพิพากษาอรรถคดีได้อย่างอิสระ และด้วยความเชี่ยวชาญ เฉพาะโดยไม่อยู่ภายใต้อิทธิพลหรือการชี้นำหรือการครอบงำ ของฝ่ายใด แต่การจัดตั้งศาลปกครองขึ้นในประเทศไทย ก็ประสบกับ ปัญหาหลายประการซึ่งปัญหาที่สำคัญที่สุดคือ ปัญหาอันเกิด จากระบบการปกครองที่เป็นอำมาตยาธิปไตย (Bureaucratic Polity) คือการปกครองโดยข้าราชการประจำ จนสามารถกล่าวได้ ว่าระบบการเมืองการปกครองไทยที่ผ่านมาเกือบทุกสมัยตกอยู่ ภายใต้อิทธิพล และการครอบงำของข้าราชการประจำแทบทั้งสิ้น ดังนั้นการจัดตั้งศาลปกครองซึ่งมีหน้าที่ควบคุมการใช้ อำนาจรัฐหรือข้าราชการของรัฐให้เป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย ก็ย่อมจะเป็นสิ่งที่ไม่พึงปรารถนาของข้าราชการประจำบาง กลุ่มที่ต้องการแสวงหาผลประโยชน์จากอำนาจหน้าที่ที่มีอยู่ และจะพยายามทุกวิถีทางที่จะขัดขวางไม่ให้มีการจัดตั้งศาล ปกครองขึ้นมาได้ ดังนั้นความจำเป็นต้องริเริ่มให้มีขึ้นโดยเร่งด่วน ก็คือการควบคุมการใช้อำนาจรัฐโดยศาลปกครอง คำพิพากษาของ องค์กรนั้นจะเป็นบรรทัดฐานในการศึกษาและพัฒนากฎหมายมหาชน ให้กว้างหน้าทันกับสังคมเป็นแสงสว่างส่องทางให้ประชาชนได้ ตระหนักถึงสิทธิส่วนบุคคล สิทธิทางสังคม และหน้าที่อันจะ ต้องเคารพผลประโยชน์ส่วนรวม อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของการ อยู่ร่วมกันในสังคม ภายใต้ความคุ้มครองของอำนาจมหาชน และ หลักนิติธรรม (The Rule of Law)