การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึง ข้อมูล ทั่วไป เศรษฐกิจสังคมและจิตวิทยา ของกลุ่มยุวเกษตรกร ความ สัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านเศรษฐกิจสังคมและจิตวิทยากับ ความสำเร็จในการดำเนินงานของกลุ่มยุวเกษตรกรและเพื่อศึกษา ถึงปัญหาและความต้องการของสมาชิกกลุ่มยุวเกษตรกรในจังหวัด ปราจีนบุรี ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ สมาชิกยุว เกษตรกรอยู่ใน 13 อำเภอในจังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 200 คน ดำเนินการสุ่มตัวอย่างแบบ purposive sampling รวบรวม ข้อมูลโดยใช้ สถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบน มาตรฐานและการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบปกติ (multiple regression analysis) ตัวแปรทางด้านบุคคล เศรษฐกิจ สังคม จิตวิทยา ที่ เลือกมาศึกษาคือ ผลตอบแทนสมาชิกจากการทำงานรวม พื้นที่ ทำการเกษตร ผู้ปกครองของสมาชิก อายุของสมาชิก การมีส่วน ร่วมในงานกลุ่มของสมาชิก การสนับสนุนจากผู้ปกครองของ สมาชิก การสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตรและ ที่ปรึกษากลุ่ม ระยะเวลาการเข้าร่วมกลุ่มของสมาชิก ขนาด ของกลุ่ม ความรู้ทางด้านการเกษตรของสมาชิก แรงจูงใจใฝ่ สัมฤทธิ์ของสมาชิก ความต้องการพวกพ้องของสมาชิกกลุ่มและ ลักษณะความเป็นผู้นำของสมาชิกกลุ่มยุวเกษตรกร ผลการวิจัยพบว่า แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของสมาชิกและ ขนาดของกลุ่มยุวเกษตรกรมีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการ ดำเนินงานของกลุ่มยุวเกษตรกร แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ของ สมาชิกกลุ่มทำให้สมาชิกเกิดแรงผลักดันและมีความปรารถนาที่ จะได้รับผลสำเร็จในการดำเนินงาน ตลอดจนไม่ย่อท้อต่อ อุปสรรคเพื่อให้บรรลุเป้าหมายอันสูงสุดตามต้องการ นอกจาก นี้ยังพบว่า กลุ่มที่มีขนาดเล็กจะประสบความสำเร็จสูง ทั้งนี้อาจจะเป็นเพราะว่าถ้ากลุ่มมีขนาดเล็กสมาชิกมีโอกาส ที่จะมีส่วนร่วมในงานกลุ่ม และมีโอกาสที่จะแสดงความสามารถ ต่าง ๆ ให้กับกลุ่ม ตลอดจนสมาชิกจะเกิดความสามัคคีรักใคร่ กลมเกลียวกันร่วมกันต่อสู้ปัญหาต่าง ๆ จนบรรลุเป้าหมายของ กลุ่มที่ตั้งไว้ ปัญหาของการดำเนินงานของกลุ่มยุวเกษตรกรในจังหวัด ปราจีนบุรีได้แก่ ขาดงบประมาณในการดำเนินงาน บุคลากรไม่ เพียงพอและเจ้าหน้าที่ขาดความรู้ในการดำเนินงานกับกลุ่ม ขาดแรงจูงใจในการทำงานกับกลุ่ม ผู้บริหารและผู้ปกครองไม่ ให้ความสำคัญในการดำเนินงานกลุ่ม ฯลฯ ข้อเสนอแนะของการวิจัยครั้งนี้ก็คือ ถ้าต้องการให้ กลุ่มประสบความสำเร็จ กลุ่มควรมีขนาดเล็ก (ประมาณ 10-15 คน) เพราะจะได้มีความคล่องตัว อีกประการหนึ่งควรส่งเสริม ให้สมาชิกมีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ โดยการฝึกอบรมลักษณะความ เป็นผู้นำ การทำงานเป็นกลุ่ม ให้เห็นความสำคัญของพลัง กลุ่ม ฯลฯ เป็นต้น