การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการฟัง พูด ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างและหลังการเรียนโดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร และเพื่อเปรียบเทียบแรงจูงใจของนักเรียนก่อนและหลังการเรียน โดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3จำนวน 12 คน ที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษหลัก อ 015 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา2545 โรงเรียนพิงครัตน์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ดำเนินการทดลองแบบกลุ่มเดียว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการสอนโดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร จำนวน 5 แผน งานที่นักเรียนได้รับมอบหมาย คือ กิจกรรมบทบาทสมมติ แบบสอบสัมภาษณ์ และแบบวัดแรงจูงใจ ผู้วิจัยวัดความสามารถในการฟัง พูด ภาษาอังกฤษของนักเรียนระหว่างการแสดงกิจกรรมบทบาทสมมติในแต่ละแผนการสอน หลังจากการเรียนโดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารครบทั้ง 5 แผน ผู้วิจัยวัดความสามารถในการฟัง พูด ภาษาอังกฤษของนักเรียนโดยการสอบสัมภาษณ์ วัดแรงจูงใจของนักเรียนก่อนและหลังการเรียนโดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร การวิจัยครั้งนี้วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนมีคะแนนความสามารถในการฟัง พูดภาษาอังกฤษ ผ่านเกณฑ์ที่กำหนดไว้ คือ ร้อยละ 60 หลังการเรียน โดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร 2. นักเรียนมีแรงจูงใจเพิ่มขึ้นหลังการเรียน โดยกิจกรรมบทบาทสมมติตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร