พฤติกรรมทางสังคมของผู้ที่เป็นโรคจิตจากแอมเฟตามีน ก่อให้เกิดปัญหาทั้งในการดูแลและการอยู่ร่วมกับสมาชิกในครอบครัว และอาจส่งผลให้สมาชิกในครอบครัว และผู้ดูแลได้รับผลกระทบจากพฤติกรรมทางสังคมดังกล่าว การศึกษาเชิงพรรณนาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับของพฤติกรรมทางสังคมของผู้ที่เป็นโรคจิตจากแอมเฟตามีนตามการรับรู้ของผู้ดูแล กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลที่พาผู้ที่เป็นโรคจิตจากแอมเฟตามีนมารับการรักษาที่แผนกผู้ป่วยใน โรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ถึงเดือนมีนาคม 2546 จำนวน 50 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ แบบสอบถามประกอบด้วยข้อมูลส่วนบุคคล และพฤติกรรมทางสังคมของผู้ที่เป็นโรคจิตจากแอมเฟตามีน ของปาร์กเกอร์ และ โรเซน (1989) ดัดแปลงโดย ภัทราภรณ์ ทุ่งปันคำ(2543) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการศึกษา พบว่า ผู้ดูแลรับรู้ว่า ผู้ที่เป็นโรคจิตจากแอมเฟตามีนมีพฤติกรรมทางสังคมโดยรวมอยู่ในระดับต่ำ ร้อยละ 56.00 และอยู่ในระดับสูงร้อยละ 44.00 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ส่วนใหญ่มีพฤติกรรมทางสังคมอยู่ในระดับสูง ได้แก่ ด้านการดูแลตนเอง ร้อยละ 58.00 ด้านการควบคุมอารมณ์ ร้อยละ54.00 ด้านการติดต่อทางสังคม ร้อยละ 54.00 และด้านความรับผิดชอบต่อตนเองร้อยละ 56.00 ยกเว้นด้านการติดต่อสื่อสารอยู่ในระดับต่ำ ร้อยละ 56.00 ผลการศึกษาครั้งนี้ สามารถนำมาวางแผนส่งเสริมทักษะของผู้ดูแล ในการจัดการเกี่ยวกับพฤติกรรมทางสังคมของผู้ที่เป็นโรคจิตจากแอมเฟตามีน โดยเฉพาะด้านการติดต่อสื่อสาร