การศึกษาในครั้งนี้เป็นการศึกษาโดยใช้กรณีศึกษา มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาถึงพฤติกรรมทางสังคมของเด็กสมาธิสั้นคนหนึ่ง ซึ่งเรียนร่วมกับนักเรียนในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านศาลา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่โดยเก็บข้อมูลจากแฟ้มประวัติข้อมูลของเด็ก การวาดภาพตนเองของเด็ก การสัมภาษณ์พูดคุยอย่างไม่เป็นทางการกับครู เพื่อน และตัวเด็กเอง การสังเกตและบันทึกพฤติกรรมการสังเกต โดยผู้ศึกษาได้นำข้อมูลมาแยกเป็นหมวดหมู่ เพื่อวิเคราะห์พฤติกรรมทางสังคมที่มีต่อครู เพื่อน และบุคคลอื่น ผลการศึกษาในเรื่องพฤติกรรมทางสังคมที่สร้างสรรค์ พบในเรื่อง การมีสัมมาคารวะ การแสดงความเคารพผู้ใหญ่ ความมีน้ำใจต่อผู้อื่น การปฏิบัติตามกฎระเบียบต่างๆ ซึ่งเป็นผลจากการให้การดูแลและการมีกิจวัตรประจำวันที่แน่นอนเป็นระเบียบแบบแผน และพบว่าพฤติกรรมทางสังคมที่เป็นปัญหานั้น มีพฤติกรรมการพูดคุยเสียงดัง การลุกจากที่นั่ง เวลาครูสอนจะพูดแทรกรบกวนการเรียนการสอนของครูและเพื่อน นอกจากนี้ยังพบว่าเด็กไม่สามารถที่จะเล่นกับเพื่อนได้ เพราะมีช่วงความสนใจสั้นและทำตามกติกาที่ซับซ้อนไม่ได้ ส่วนในเรื่องพฤติกรรมก้าวร้าว การทะเลาะวิวาทกับเพื่อนนั้นเกิดจากการไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้ ซึ่งพฤติกรรมที่เป็นปัญหานี้ มีสาเหตุเกิดจากอาการของโรคสมาธิสั้น และจากความไม่เข้าใจของบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้องกับเด็ก