การศึกษาเรื่อง ความร่วมมือของชุมชนในการจัดการสวนสมเด็จย่า 90อำเภอเมือง จังหวัดพะเยา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะความร่วมมือการจัดการสวนสาธารณะระหว่างประชาชนกับองค์กรที่รับผิดชอบในการจัดการสวนสมเด็จย่า 90การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม ประกอบด้วย 1) กลุ่มเจ้าหน้าที่ของรัฐ จำนวน 30 คน2) กลุ่มผู้นำชุมชน จำนวน 65 คน และ 3) กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ซึ่งเลือกสุ่มจากประชากรในชุมชน ประกอบกับการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกตัวแทนกลุ่มสนใจจากกลุ่มเจ้าหน้าที่ของรัฐ ผู้นำชุมชน และประชาชนจำนวนหนึ่ง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณา ประกอบด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานไคสแควร์ และ ที-เทสท์ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มเจ้าหน้าที่ของรัฐมีความรู้ ความเข้าใจในการจัดสวนสาธารณะอยู่ในระดับที่มีความรู้มาก (ร้อยละ 83.3) มีการประสานงานกับหน่วยงานต่างๆ น้อย (ค่าเฉลี่ยของคะแนนเท่ากับ 1.87) มีการใช้ประโยชน์จากสวนฯน้อย (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.31) การรับรู้ว่ามีปัญหาในการดำเนินงานอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.54) จากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกพบว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐไม่สามารถมอบหมายความรับผิดชอบให้ชุมชนหรือหน่วยงานอื่นได้ เนื่องจากขัดต่อกฎระเบียบที่มีอยู่ปัจจุบัน การศึกษาครั้งนี้ พบว่า ผู้นำชุมชนมีความรู้ในการจัดสวนสาธารณะในระดับมาก (ร้อยละ 86.2) การมีส่วนร่วมกับหน่วยงานอื่นในการจัดสวนฯ อยู่ในระดับปานกลาง (มีค่าคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 2.85) การใช้ประโยชน์จากสวนฯ อยู่ในระดับปานกลาง (ค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.51) พบว่า เหตุที่ทำให้ความร่วมมือระหว่างผู้นำชุมชนกับเจ้าหน้าที่ของรัฐไม่ดีนั้น เนื่องมาจากการที่เจ้าหน้าที่ของรัฐเป็นผู้กำหนดให้ทำมากกว่าที่จะให้โอกาสผู้นำ แสดงความรู้ และความคิดเห็นใดๆ จากกลุ่มตัวอย่างประชาชน พบว่า มีความพึงพอใจในการจัดภูมิทัศน์และบรรยากาศรวมทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกภายในสวนสาธารณะในระดับปานกลาง(ค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 2.59) ความยินดีร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ของรัฐอยู่ในระดับค่อนข้างมาก (ค่าคะแนนเฉลี่ย เท่ากับ 3.18) จากการสัมภาษณ์พบว่าความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ของรัฐมีน้อย เนื่องจากถูกขัดขวางด้วยกฎระเบียบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน