การศึกษาผลของน้ำร้อนต่อการลดการสะท้านหนาวของผลลำไยพันธุ์ดอ โดยนำผลลำไยมาแช่ในน้ำร้อนที่อุณหภูมิ 40, 45, และ 50 องศาเซลเซียสนาน 5 นาที แล้วเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 1 องศาเซลเซียส นาน 5 วัน ผลการทดลองแสดงว่า การใช้น้ำร้อนไม่สามารถลดอาการสะท้านหนาวของผลลำไยได้ และน้ำร้อนอุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส ยังมีผลทำให้สีเปลือกด้านนอกและด้านในมีสีเข้ม มีการรั่วไหลของสารอีเล็กโตรไลต์ของเปลือกและเนื้อผลลำไยเท่ากับ 17.47 และ 49.01 % ตามลำดับ การสูญเสียน้ำหนักเท่ากับ 5.14 % น้ำร้อนไม่มีผลต่อระดับการเน่าเสีย การเกิดกลิ่นและรสชาติ เมื่อเปรียบเทียบวิธีการเก็บรักษาผลลำไยที่อุณหภูมิ 1 องศาเซลเซียส นาน 2 วัน แล้วย้ายไปเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 15 องศาเซลเซียส นาน 1 วัน กับผลลำไยเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 1 องศาเซลเซียส นาน 6 วัน ผลปรากฎว่า การใช้อุณหภูมิสลับไม่สามารถลดอาการสะท้านหนาวของผลลำไยได้ โดยค่าการรั่วไหลของสารอีเล็กโตรไลต์ของเปลือกและเนื้อ ปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ การสูญเสียน้ำหนัก สีเปลือกด้านนอกผล ระดับการเน่าเสีย และการยอมรับของผู้ทดสอบชิมผลลำไยที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิสลับไม่แตกต่างกับผลลำไยที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 1 องศาเซลเซียส ผลลำไยที่ลดอุณหภูมิลำดับขั้นจากอุณหภูมิห้องลง 5 องศาเซลเซียส ทุก ๆ 2 วัน จนถึงอุณหภูมิ 1 และ 5 องศาเซลเซียส เปรียบเทียบกับผลลำไยที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 1 และ 5 องศาเซลเซียส (ชุดควบคุม) นาน 6 วันพบว่า ผลลำไยที่ลดอุณหภูมิลำดับขั้นมีแนวโน้มในการแสดงอาการสะท้านหนาวลดลง โดยมีค่าการรั่วไหลของสารอีเล็กโตรไลต์ต่ำกว่าชุดควบคุม และการลดอุณหภูมิลำดับขั้นไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ ปริมาณวิตามินซี การยอมรับของผู้ทดสอบชิม แต่มีผลทำให้เปอร์เซ็นต์การสูญเสียน้ำหนัก และการเน่าเสียเพิ่มขึ้น นอกจากนั้นผลลำไยที่ลดอุณหภูมิลำดับขั้นจนถึงอุณหภูมิ 1 องศาเซลเซียสมีกลิ่นผิดปกติด้วย