วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงลักษณะการดำเนินด้วยการใช้ภาษาไทยและภาษาอังกฤษร่วมกันของนักจัดรายการวิทยุ และเพื่อเข้าใจถึงประโยชน์ที่ผู้ฟังได้รับจากการมีส่วนร่วมในรายการวิทยุ โดยศึกษาจากรายการวิทยุที่มีนักจัดรายการใช้ภาษาไทยและภาษาอังกฤษในขณะดำเนินรายการ 2 รายการ คือ Radio No Problem (F.M. 88.0 MHz.) และรายการ Channel [V] Radio (F.M. 102.5 MHz.) ผลการวิจัยพบว่า นักจัดรายการ Radio No Problem (F.M. 88.0 MHz.) และรายการ Channel [V] Radio (F.M. 102.5 MHz.) แต่ละท่านมีความแตกต่างในการสั่งสมประสบการณ์การใช้ภาษาอังกฤษ ซึ่งสามารถแบ่งนักจัดรายการออกเป็น 4 ประเภท คือ 1) นักจัดรายการที่พูดภาษาไทยเป็นภาษาแรก 2) นักจัดรายการที่พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแรก 3) นักจัดรายการที่พูดภาษาไทยเป็นภาษาแรกแต่พูดภาษาอังกฤษได้คล่องกว่าภาษาไทย 4) นักจัดรายการที่มีความสามารถสื่อสารทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษได้ดีเท่าเทียมกัน สำหรับลักษณะการสลับภาษาไทยและภาษาอังกฤษในการดำเนินรายการของนักจัดรายการ แบ่งออกเป็น 6 ลักษณะ คือ 1) ใช้ภาษาอังกฤษล้วน 2) ใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลักแทรกภาษาไทย 3) ใช้ภาษาไทยเป็นหลักแทรกด้วยภาษาอังกฤษ 4) เรียนการใช้ภาษาไทยกับผู้ฟังที่มีส่วนร่วม 5) แก้ไขการใช้ภาษาอังกฤษของผู้ฟังที่มีส่วนร่วม 6) ใช้ภาษาไทยโดยไม่เคร่งครัดหลักเกณฑ์ของภาษา สำหรับประโยชน์ที่ผู้ฟังได้รับจากการมีส่วนร่วมในรายการ Radio No Problem (F.M. 88.0 MHz.) และรายการ Channel [V] Radio (F.M. 102.5 MHz.) พบว่ามี 2 ลักษณะคือ หนึ่งประโยชน์ด้านความบันเทิง ซึ่งสามารถแบ่งประโยชน์ด้านความบันเทิงออกได้เป็น ความบันเทิงจากการพูดคุยของนักจัดรายการวิทยุ ความบันเทิงจากการเล่นเกมในรายการ และสองประโยชน์ด้านการได้มีโอกาสในการพูดภาษาอังกฤษ สามารถแบ่งออกเป็นโอกาสในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อแสดงความทันสมัย และโอกาสในการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการฝึกฝนการใช้ภาษาอังกฤษ นอกจากนั้นยังมีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับลักษณะการดำเนินรายการด้วยการสลับภาษาไทยและภาษาอังกฤษ คือ นักจัดรายการ แนวคิดหลักรายการ และผู้ฟังที่มีส่วนร่วมในรายการ