การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการนำภูมิปัญญาท้องถิ่น และ ปัญหาในการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการเรียนการสอน ของครูผู้สอนระดับ มัธยมศึกษา ในโรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี และเปรียบเทียบการนำ ภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการเรียนการสอนของครูผู้สอนแต่ละหมวดวิชา กลุ่ม ตัวอย่างได้แก่ ครูผู้สอนในระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑล จันทบุรี จำนวน 123 คน เครื่องมือที่ใช้วัดการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นและปัญหาการ นำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการเรียนการสอน เป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณ ค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ ได้แก่ คะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ หาความเชื่อมั่น และการวิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน~bผลการวิจัยพบว่า~b ครูผู้สอนระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนคาทอลิกสังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี มีการ นำภูมิปัญญาท้องถิ่น กลุ่มศิลปวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมประเพณีที่เป็นแบบแผนของ การดำเนินชีวิตที่ปฎิบัติสืบทอดกันมา มาใช้ในการจัดการเรียนการสอนมากที่สุด และครูผู้สอนมีปัญหาในการนำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการเรียนการสอนอยู่ ในระดับน้อย เมื่อทำการเปรียบเทียบเป็นรายคู่พบว่าครูผู้สอนแต่ละหมวดวิชามีการ นำภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการจัดการเรียนการสอนไม่แตกต่างกัน