การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อการศึกษาผลการให้คำปรึกษากลุ่ม แบบยึดบุคคลเป็นศูนย์กลางและการใช้เทคนิคแม่แบบที่มีต่อความท้อแท้ในการ ดำรงชีวิตของผู้ติดเชื้อเอดส์ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ติดเชื้อเอดส์ที่หน่วยให้คำปรึกษาสุขภาพ โรงพยาบาลบางปะกง จำนวน 1 คน ที่มีความท้อแท้สูงกว่าเปอร์เซ็นต์ไทล์ที่ 50 ผู้วิจัยใช้แบบสอบถามความท้อแท้ในการดำรงชีวิตของผู้ติดเชื้อเอดส์ ทดสอบ ในระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลสถิติที่ใช้ได้แก่ สหสัมพันธ์อย่างง่าย (Correlation), การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Analysis of Variances : repeated measure with one between subject variable and one within subject variable) ~bผลการวิจัยพบว่า~b มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะการทดลองอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 ติดเชื้อเอดส์ทั้ง 2 กลุ่ม มีความท้อแท้ในการดำรงชีวิต ระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลต่ำกว่าระยะก่อนการทดลองและต่ำกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ .05 และวิธีการทดลองทั้ง 2 วิธี ช่วยให้ผู้ติดเชื้อเอดส์มีความท้อแท้ในการดำรงชีวิตแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในระยะหลังการทดลองส่วนในระยะติดตามผล ไม่แตกต่างกัน