การศึกษาค้นคว้าครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัญหาและแนวทางการพัฒนา การบริหารงานแนะแนว และเพื่อเปรียบเทียบปัญหาการบริหารงานแนะแนวของวิทยาลัย สังกัดกรมอาชีวศึกษาในภาคตะวันออก กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยบุคลากรฝ่ายบริหาร ของวิทยาลัย จำนวน 340 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล เป็นแบบสอบถาม เกี่ยวกับปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานแนะแนวของวิทยาลัย สังกัดกรม อาชีวศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ คะแนนเฉลี่ย ความเบี่ยงเบน มาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ความถี่ (frequency) และค่าร้อยละ ~bผลการศึกษาพบว่า~b 1. ปัญหาการบริหารงานแนะแนวของวิทยาลัย สังกัดกรมอาชีวศึกษาใน ภาคตะวันออกอยู่ในระดับปานกลาง 2. ปัญหาการบริหารงานแนะแนวของวิทยาลัย สังกัดกรมอาชีวศึกษาใน ภาคตะวันออกระหว่างความคิดเห็นของผู้บริหารวิทยาลัย กับหัวหน้างานแนะแนว, ระหว่างความคิดเห็นของบุคลากรฝ่ายบริหารงานที่มีประสบการณ์น้อยกับที่มี ประสบการณ์มาก และระหว่างความคิดเห็นของบุคลากรฝ่ายบริหารวิทยาลัยต่างประเภทกัน ไม่แตกต่างกัน 3. แนวทางสำคัญในการพัฒนาการบริหารงาน แนะแนวของวิทยาลัย สังกัด กรมอาชีวศึกษาในภาคตะวันออก ได้แก่ ควรมีการสำรวจความต้องการแนะแนวของนักศึกษา อย่างต่อเนื่อง ผู้บริหารวิทยาลัยควรให้ความสำคัญกับงบประมาณเพื่อสนับสนุน กิจกรรมแนะแนวผู้บริหารวิทยาลัย ควรเป็นแบบอย่างความเป็นครูอาจารย์แนะแนวที่ดี วิทยาลัยควรจัดกิจกรรมเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างครู อาจารย์กับผู้ปกครองนักศึกษา และชุมชน และควรนำผลการแนะแนวใช้เป็นข้อมูลในการปรับปรุงการดำเนินงานทุกส่วน ของวิทยาลัย