การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการให้คำปรึกษาครอบครัวต่อ สัมพันธภาพภายในครอบครัวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ที่มาจากครอบครัว หย่าร้างโรงเรียนนิคมวิทยาจังหวัดระยอง โดยใช้วิธีการศึกษาเป็นรายกรณีร่วม กับการให้คำปรึกษาครอบครัวกรณีศึกษาได้มาจากประชากรโดยใช้แบบสำรวจพฤติกรรม เด็กฉบับสำหรับผู้ปกครองของศูนย์สุขวิทยาจิต กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข คัดเลือกนักเรียนที่มีปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง และมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่ กำหนด โดยใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย ได้กรณีศึกษาจำนวน 2 คน การดำเนินการวิจัย แบ่งเป็น 4 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ใช้เครื่องมือและเทคนิคการศึกษาเป็นรายกรณี เช่น การเยี่ยมบ้าน อัตชีวประวัติ บันทึกประจำวัน การทำสังคมมิติในชั้นเรียน ฯลฯ ในการทำความรู้จักและเข้าใจกรณีศึกษาอย่างแท้จริง เป็นเวลา 10 สัปดาห์ ระยะที่ 2 สอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับสัมพันธภาพภายในครอบครัวของนักเรียนโดยใช้ แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับสัมพันธภาพในครอบครัวภายหลังการหย่าร้างของ พ่อแม่ที่ผู้วิจัยปรับปรุงจาก อัญชลี ศิลาเกษ และคณะ (2539) แล้วจึงทดลองใช้ ้วิธีการให้คำปรึกษาครอบครัวตามโปรแกรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นกับนักเรียนและ ผู้ปกครอง เป็นเวลา 8 สัปดาห์ระยะที่ 3 ระยะยุติการให้คำปรึกษา ให้เวลา 6 สัปดาห์แล้วดำเนินการสอบถามสัมพันธภาพในครอบครัวด้วยแบบสอบถามชุดเดิม ระยะที่ 4 เว้นช่วงระยะเวลาไปประมาณ 3 สัปดาห์ ซึ่งเป็นระยะติดตามผล ผู้วิจัย ใช้แบบสำรวจพฤติกรรมเด็กฉบับสำหรับผู้ปกครองสำรวจพฤติกรรมที่เป็นปัญหาของ กรณีศึกษาอีกครั้ง ~bผลการวิจัยครั้งนี้ปรากฏว่า~b นักเรียนที่ได้รับการให้คำปรึกษา ครอบครัวมีสัมพันธภาพภายในครอบครัวดีขึ้น และแสดงพฤติกรรมที่เป็นปัญหาลดลง