การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ คุณค่าวิชาชีพการปกป้องผู้ป่วยและประสบการณ์การทำงาน กับการป้องกันการปกิบัติ ผิดพลาดในการปฏิบัติวิชาชีพการพยาบาลตามทฤษฎีการพยาบาลของนิวแมน และศึกษา ปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมการป้องกันการปฏิบัติผิดพลาดในการปฏิบัติวิชาชีพการ พยาบาลของพยาบาลวิชาชีพ กลุ่มตัวอย่างคือ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วย ใน โรงพยาบาลศูนย์ในภาคตะวันออกจำนวน 249 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็น แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นประกอบด้วยแบบวัดการรับรู้คุณค่าวิชาชีพ แบบวัด การรับรู้บทบาทในการปกป้องผู้ป่วย แบบวัดพฤติกรรมการป้องกันการปฏิบัติผิดพลาด ในการปฏิบัติวิชาชีพการพยาบาลนำไปหา ความตรงตามเนื้อหาโดยให้ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 ท่านตรวจสอบ แล้วจึงนำไปหาความเชื่อมั่นได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .91, .78, .91 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน การวิเคราะห์ความสัมพันธ์และสมการถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้นตอน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยคะแนนโดยรวมของการรับรู้คุณค่าวิชาชีพและการปกป้องผู้ป่วย อยู่ในระดับสูง และพฤติกรรมการป้องกันการปฏิบัติผิดพลาดในการปฏิบัติวิชาชีพ การพยาบาลอยู่ในระดับดี 2. การรับรู้คุณค่าวิชาชีพ การปกป้องผู้ป่วย และประสบการณ์การทำงานมี ความสัมพันธ์ทางบวกกับการป้องกันการปฏิบัติผิดพลาดในการปฏิบัติวิชาชีพการพยาบาล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ตัวแปรที่ร่วมกันทำนายพฤติกรรมการปฏิบัติผิดพลาดในการปฏิบัติวิชาชีพ การพยาบาลได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ การรับรู้บทบาทในการปกป้อง ผู้ป่วย การรับรู้คุณค่าวิชาชีพการพยาบาลและประสบการณ์การทำงานได้ร้อยละ 23.1 ได้สมการทำนายในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานดังนี้ การป้องกันการปฏิบัติผิดพลาด= 1.080 + .288 (การปกป้องผู้ป่วย) + .242 ในการปฏิบัติวิชาชีพการพยาบาล(การรับรู้คุณค่าวิชาชีพ)+.006 (ประสบการณ์การทำงาน) Z(,(การป้องกันการปฏิบัติผิดพลาดในการปฏิบัติวิชาชีพการพยาบาล)) = .291Z(,(การปกป้องผู้ป่วย)) + .234Z(,(การรับรู้คุณค่าวิชาชีพ)) + .123Z(,(ประสบการณ์การทำงาน))