การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของกรดไขมันสายปานกลาง กรดอินทรีย์ และฟรุคโตโอลิโกแซคคาไรด์ต่อการเกาะกลุ่มของเชื้อซัลโมเนลล่า เอนเทอริทิดิส การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ และชีวภาพของลำไส้เล็กในไก่เนื้อ โดยในการทดลองใช้ลูกไก่คละเพศ อายุ 1 วัน จำนวน 600 ตัว แบ่งเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 ได้รับอาหารพื้นฐานและให้น้ำธรรมดา เป็นกลุ่มควบคุม กลุ่มที่ 1 ได้รับอาหารพื้นฐานที่ผสมฟรุคโตโออิโกแซคคาไรด์ใน ระดับ 4 กรัมต่อกิโลกรัมอาหารและให้น้ำธรรมดา กลุ่มที่ 3 ได้รับอาหารพื้นฐานและให้น้ำผสมกรดอินทรีย์ในอัตราส่วน 1:1,00 ผสมน้ำให้กินทุกวัน กลุ่มที่ 4 ได้รับอาหารพื้นฐานและให้น้ำผสมกรดไขมันสายปานกลางในอัตราส่วน 1:1,000 เป็นระยะเวลา 35 วัน หลังจากนั้นให้ในอัตราส่วน1:2,000 ผสมน้ำให้กินทุกวันจนสิ้นสุดการทดลอง วันที่ 3 ทำการป้อนเชื้อ ~iSalmonella~i ความเข้มข้น10('6) cfu/ml จำนวน 0.3 ซีซี และในวันที่ 13 ทำการป้อนเชื้อ ~iSalmonella~i ซ้ำที่ความเข้มข้น 10('8)cfu/ml จำนวน 1 ซีซี ชั่งน้ำหนักไก่ทดลองทุกกลุ่มและบันทึกปริมาณอาหารที่กินในวันที่ 21,35 และ 45 ของการทดลองในวันที่ 17, 24 และ 45 ทำการเก็บตัวอย่างไส้ตันเพื่อตรวจการเกาะกลุ่มของเชื้อซัลโมเนลล่าวัดค่าความเป็นกรด-ด่างของกระเพาะพัก ลำไส้และไส้ตัน เก็บตัวอย่างเซลล์เยื่อบุผนังลำไส้เล็กส่วนกลางมาวัดระดับเอนไซม์ที่ย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่ เก็บตัวอย่างอาหารในลำไส้เล็กส่วนปลายมาตรวจหาค่าการย่อยได้ของโปรตีน พลังงานและไขมัน เก็บตัวอย่างอุจจาระในไส้ตัน แล้วนำไปวิเคราะห์หากรดไขมันสายสั้นและสายปานกลาง เก็บตัวอย่างเลือดเพื่อใช้ในการวิเคราะห์หากรดไขมันสายปานกลาง การเจริญเติบโตในภาพรวมตลอด 45 วันของการทดลอง พบว่าไก่ที่ได้รับกรดไขมันสายปานกลาง และกรดอินทรีย์ผสมน้ำ การเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวันมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) และประสิทธิภาพการเปลี่ยนแปลงอาหารเป็นเนื้อดีกว่าไก่ในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) พบว่าน้ำหนักตัวสุดท้ายของไก่กลุ่มที่เสริมกรดไขมันสายปานกลาง กรดอินทรีย์ ฟรุคโตโอลิโกแซคคาไรด์ มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) พบว่าผลการเกาะกลุ่มของเชื้อซัลโมแนลล่าในกลุ่มที่ได้รับกรดไขมันสายปานกลางผสมน้ำ และกรดอินทรีย์ผสมน้ำ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม และไก่ทดลองที่มีการเสริมกรดไขมันสายปานกลาง กรดอินทรีย์ฟรุคโตโอลิโกแซคคาไรด์ พบว่าค่าพีเอชในกระเพาะพักและในทางเดินอาหารลดลงแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) นอกจากนี้พบกรดไขมันสายปานกลางในเลือดแตกต่างจากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และพบว่าไก่กลุ่มที่ได้รับกรดไขมันสายปานกลางผสมน้ำ มีค่าการย่อยได้ทางโภชนะ ปริมาณของเอนไซม์ที่ย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่และระดับกรดไขมันสายสั้น (กรดอะซิติกและกรดวาเลลิก) เพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม จากการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า กรดไขมันสายปานกลาง และกรดอินทรีย์ มีผลเพิ่มการเจริญเติบโตและลดการเกาะกลุ่มของเชื้อซัลโมเนลล่า ลดระดับความเป็นกรด-ด่าง และในทางเดินอาหาร และพบว่ากรดไขมันสายปานกลาง และ ฟรุคโตโอลิโกแซคคาไรด์ มีผลเพิ่มปริมาณเอนไซม์ซูเครส นอกจากนี้ในไก่กลุ่มที่เสริมกรดไขมันสายปานกลางในเลือดและพบว่ากรดไขมันสายปานกลางมีผลเพิ่มการย่อยได้ของโภชนะ เพิ่มปริมาณเอนไซม์ที่ย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่ เพิ่มปริมาณกรดไขมันสายสั้น