การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างราคาตลาดของหลักทรัพย์กับหนี้สงสัยจะสูญและค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหาร เนื่องจากรายการดังกล่าวถือเป็นรายการปรับมูลค่าทางบัญชีที่ตั้งโดยผู้บริหารเพื่อสะท้อนถึงสถานภาพและมูลค่าที่คาดว่าจะเก็บได้ของเงินให้สินเชื่อ กลุ่มตัวอย่างของงานวิจัยในครั้งนี้ คือ บริษัทในกลุ่มธนาคารพาณิชย์และกลุ่มบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่ดำเนินงานในช่วงปี 2543-2547 งานวิจัยใช้การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุในการทดสอบและใช้ประกาศของธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่องสินทรัพย์ที่ไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้และสินทรัพย์ที่สงสัยว่าจะไม่มีราคาหรือเรียกคืนไม่ได้เป็นหลักเกณฑ์ในการแบ่งหนี้สงสัยจะสูญและค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญออกเป็นส่วนที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารและส่วนที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารเพื่อลดปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นจากการประมาณค่า ผลการศึกษาพบว่า หนี้สงสัยจะสูญและค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญส่วนที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารมีความสัมพันธ์กับราคาตลาดของหลักทรัพย์อย่างมีนัยสำคัญโดยหนี้สงสัยจะสูญส่วนที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารแปรผกผันกับราคาตลาดของหลักทรัพย์ในขณะที่ค่าเผื่อหนี้ส่งสัยจะสูญส่วนที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารแปรผันตรงกับราคาตลาดของหลักทรัพย์ หลักฐานดังกล่าวจึงเป็นไปตามสมติฐานที่ว่า นักลงทุนมองว่าหนี้สงสัยจะสูญส่วนที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารเป็นค่าใช้จ่ายซึ่งทำให้กำไรในงวดปัจจุบันขอกิจการลดลง ในขณะที่มองว่าค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเป็นรายการที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้บริหารซึ่งอาจใช้ในการส่งสัญญาณเกี่ยวกับผลการดำเนินงานในอนาคตดังนั้นผลงานวิจัยครั้งนี้จึงสอดคล้องกับผลงานของ Ahmed, Takeda and Thomas (1999)และงานวิจัยของ Beaver and Engel (1996)