~bวัตถุประสงค์~b สาเหตุหลักของการเกิดรอยโรคแอ็บแฟรกชันถูกเชื่อว่าน่าจะเกิดจากทฤษฎีชีวกลศาสตร์(biomechanic theory) อย่างไรก็ตามทฤษฎีดังกล่าวยังคงมีการโต้แย้งกันอยู่โดยการศึกษาที่ผ่านมาส่วนใหญ่มักจะศึกษาเกี่ยวกับปัจจัยภายนอก เช่น ขนาดและทิศทางของแรงที่มีผลต่อการเกิดรอยโรคแอ็บแฟรกชัน และมีการศึกษาจำนวนน้อยที่สนใจปัจจัยด้านกายวิภาคของฟัน ในการศึกษานี้จะทำการศึกษาของมุมของปุ่นฟัน ระดับของกระดูกรอบรากฟัน และความหนาของเอ็นยึดปริทันต์ที่แตกต่างกันต่อการสะสมความเค้นดึงบริเวณคอฟัน โดยใช้วิธีไฟไนต์เอลิเมนต์สองมิติ ~bวัสดุและวิธีการศึกษา~b ทำการสร้างแบบจำลองสองมิติโดยใช้โปรแกรม MSC/Nastran for Windows ในการวิเคราะห์การกระจายความเค้นดึงในแบบจำลองฟันกรามน้อยบนซึ่งที่หนึ่งขนาดตามค่าเฉลี่ยปกติ ซึ่งมีมุมปุ่มฟันเฉลี่ยด้านใกล้แก้ม 42 องศา ด้านใกล้ลิ้น 35 องศา ระดับกระดูกอยู่ใต้รอยต่อเคลือบฟัน-เคลือบรากฟัน2.0 มม. และ เอ็นยึดปริทันต์หนา 0.2 มม. เป็นแบบจำลองมาตรฐานเพื่อใช้ในการเปรียบเทียบแบบจำลองที่มีการเปลี่ยนแปลงปัจจัยดังนี้ มุมของปุ่มฟันเพิ่มขึ้นและลดลง 5 องศา เทียบกับค่าเฉลี่ยปกติ ระดับของกระดูกรอบฟัน1 ถึง 4 มม. และความหนาของเอ็นยึดปริทันต์ 0.2 ถึง 0.4 มม. โดยทุกแบบจำลองถูกทดสอบด้วยแรงในแนวแกนและแรงนอกแนวแกนที่กระทำต่อปุ่มฟันด้านใกล้แก้มและใกล้ลิ้น ในปริมาณ 500 นิวตัน วัสดุทั้งหมดในแบบจำลองถูกกำหนดให้มีคุณสมบัติยืดหยุ่นเชิงเส้น คุณสมบัติเชิงกลเหมือนกันในทุกส่วน คุณสมบัติตอบสนองต่อแรงเหมือนกันทุกทิศทาง และมีการยึดติดระหว่างพื้นผิวของเนื้อเยื่อทุกชนิดเป็นแบบสมบูรณ์ ~bผลการศึกษา~b แรงนอกแกนมีผลต่อปริมาณและการกระจายความเค้นดึงสะสมมากกว่าแรงในแนวแกนทำให้เกิดความเค้นดึงสะสมบริเวณคอฟันสูงสุด โดยลักษณะการกระจายความเค้นดังกล่าวจะลดลงอย่างชัดเจนเมื่อมุมของปุ่มฟันลดลงและระดับกระดูกรอบรากต่ำลง ส่วนความหนาของเอ็นยึดปริทันต์ที่เพิ่มขึ้นมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงความเค้นในระดับที่น้อย