การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบและหาช่วงความแตกต่างของค่าระยะทางและมุม จากภาพรังสีกะโหลกศีรษะด้านข้างของโครงสร้างกระดูกและฟัน ระหว่างก่อนและหลังการจัดฟัน ในผู้ป่วยคนไทยที่มีโครงสร้างใบหน้าคลาสทรี ที่ได้รับการรักษาทางทันตกรรมจัดฟันโดยไม่มีการผ่าตัด กลุ่มตัวอย่างได้จากการคัดเลือกผู้ป่วยแบบเฉพาะเจาะจงที่มีโครงสร้างใบหน้าคลาสทรี โดยจุด B อยู่หน้าจุด A มากกว่า 3 มม. จำนวน 34 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ไม่มีการถอนฟัน 16 คน มีช่วงอายุที่เริ่มทำการรักษาคือ 11-30 ปี ช่วงอายุที่ทำการรักษาเสร็จคือ 16-32 ปี อายุเฉลี่ยที่เริ่มทำการรักษาคือ 18.07(+,ฑ)5.37 ปีและอายุเฉลี่ยที่ทำการรักษาเสร็จคือ 21.32(+,ฑ)4.74 ปี ส่วนกลุ่มที่มีการถอนฟัน 18 คน มีช่วงอายุที่เริ่มทำการรักษาคือ 12-32 ปี ช่วงอายุที่ทำการรักษาเสร็จคือ 16-34.3 ปี อายุเฉลี่ยที่เริ่มทำการรักษาคือ 22.97(+,ฑ)6.18 ปีและอายุเฉลี่ยที่ทำการรักษาเสร็จคือ 26.22(+,ฑ)5.17 ปี และภายหลังการจัดฟันมีระยะเหลื่อมแนวราบและแนวดิ่งไม่น้อยกว่า 1 มม. โดยทำการวัดค่าตัวแปรต่างๆ ของโครงสร้างกระดูกและฟัน จากภาพรังสีกะโหลกศีรษะด้านข้างก่อนและหลังการจัดฟัน หาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของค่าตัวแปรต่างๆ ก่อนและหลังการจัดฟัน แล้วเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยดังกล่าวในแต่ละกลุ่ม และหาช่วงความแตกต่างของค่าตัวแปรต่างๆ เมื่อทำการจัดฟันเสร็จเพื่อดูการเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างๆของโครงสร้างกระดูกและฟันภายหลังการจัดฟัน ผลการวิจัยพบว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ระหว่างค่าเฉลี่ยของค่าระยะทางและมุม ก่อนและหลังการจัดฟันในกลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่ม ได้แก่ ในกลุ่มที่ไม่ถอนฟัน พบว่า มีค่าตัวแปรที่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ระหว่างก่อนและหลังการจัดฟัน โดยมีค่าที่เพิ่มขึ้นได้แก่ S-N, S-Ar, Wits appraisal, U1-APog, U6-PP, L6-MP, PP-Me, มุม U1/APog และมุม ANB และค่าที่ลดลงได้แก่ L1-APog ในกลุ่มที่มีการถอนฟัน พบว่า มีค่าตัวแปรที่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ระหว่างก่อนและหลังการจัดฟัน โดยมีค่าที่เพิ่มขึ้นได้แก่ S-Ar, Wits appraisal และN-PP และค่าที่ลดลงได้แก่ L1-APog และมุม L1/APog ส่วนช่วงความแตกต่างของแต่ละตัวแปรในกลุ่มตัวอย่างมีทั้งค่าบวกและลบ ค่าเฉลี่ยที่ได้จะถูกหักลบกันบางส่วนทำให้ค่าที่ได้ไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นตัวแทนของช่วงความแตกต่าง