| ชื่อเรื่อง | : | การออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์ชา เพื่อสื่อสารรสและกลิ่น |
| นักวิจัย | : | วีรวรรณ์ จิรโศภิณ |
| คำค้น | : | DESIGN , GRAPHIC , TEA , TASTE , AROMA |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2548 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082548001301 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา การใช้หลักการและองค์ประกอบทางเรขศิลป์ที่สามารถสื่อสารรสและกลิ่นของชาอูหลง จำนวน 4 ชนิด คือ 1. ชาอูหลงทิกวนอิม 2. ชาปูอี๊จุ้ยเซียน 3. ชาอูหลง 4. ชาเกาซันอูหลง และเพื่อกำหนดรูปแบบของการออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์ที่น่าจะเป็นวิธีการวิจัย คือ การใช้แบบสอบถามที่ประมวลข้อมูลจากวรรณกรรมที่เกี่ยวกับชา การใช้หลักการ และองค์ประกอบทางเรขศิลป์สำหรับการออกแบบบนบรรจุภัณฑ์ โดยทำการสอบถามจากผู้เชี่ยวชาญทางด้านวงการชา 3 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการใช้สี 1 ท่านและผู้เชี่ยวชาญทางด้านการออกแบบ 6 ท่าน เพื่อให้ได้คำตอบเรื่องบุคลิกภาพในเชิงการออกแบบที่เหมาะสมกับชาอูหลงแต่ละชนิด รวมทั้งwด้หลักการและองค์ประกอบเกี่ยวกับเรขศิลป์ที่สัมพันธ์กับบุคลิกภาพนั้นๆ ซึ่งเป็นตัวเชื่อมเพื่อสื่อสารรสและกลิ่นของชาแต่ละชนิดที่ได้ ผลการวิจัยพบว่าบุคลิภาพสามารถเชื่อมให้เกิดการสื่อสารรสและกลิ่นของชาอูหลงทั้ง 4 ชนิดได้โดยในแต่ละชนิดมีแนวทางการใช้หลักการและองค์ประกอบทางเรขศิลป์ที่ต่างกัน ดังนี้ 1. ชาอูหลงทิกวนอิม ควรใช้ 1.1 ใช้โทนสีแดงถึงแดงเข้ม มีเฉดสีไม่หลากหลาย ใช้คู่กับสีในโทนสว่าง 1.2 ใช้ตัวอักษรไทยแบบรูปร่างโค้งมน สัดส่วนกลมกลืน น้ำหนักเส้นสม่ำเสมอเท่าๆ กัน ดูสุภาพเป็นผู้ดี 1.3 ใช้ตัวอักษรอังกฤษแบบมีเชิง แนวโรมัน 1.4 ใช้ภาพประกอบแบบภาพง่าย ๆ และตัวอักษรย่อ 1.5 ใช้หลักการประสานโดยสีเทาเป็นตัวประสาน และการกลมกลืนด้วยสี 2. ชาบู๋อี๊จุ้ยเซียน ควรใช้ 2.1 ใช้โทนสีเข้มถึงดำ มีเฉดสีไม่หลากหลาย ใช้คู่กับสีในโทนที่ใกล้เคียงกัน 2.2 ใช้ตัวอักษรไทยแบบรูปร่างโค้งมน สัดส่วนกลมกลืน น้ำหนักเส้นสม่ำเสมอเท่า ๆ กัน ดูโอ่อ่า 2.3 ใช้ตัวอักษรอังกฤษแบบมีเชิงเหลี่ยมในแนวแสควร์ เซรีฟ 2.4 ใช้ภาพประกอบแบบภาพง่าย ๆ และสัญลักษณ์ 3. ชาอูหลง ควรใช้ 3.1 ใช้โทนอ่อนถึงสดใส มีเฉดสีหลากหลาย ใช้คู่กับสีในโทนที่ใกล้เคียงกัน 2.2 ใช้ตัวอักษรไทยแบบรูปร่างโค้งมน ตัวผอมบาง น้ำหนักเส้นสม่ำเสมอดูเก๋ 3.3 ใช้ตัวอักษรอังกฤษแบบมีเส้นตวัด ในแนวสคริปต์และเคอร์ซีฟ 3.4 ใช้ภาพประกอบแบบรูปภาพ 3.5 ใช้หลักการแปรเปลี่ยนรูปร่างโดยแรงดึงและแรงอัด 4. ชาเกาซันอูหลง ควรใช้ 41.1 ใช้สีโทนอุ่น มีเฉดสีไม่กว้างนัก เป็นสีที่ปรากฎในสภาวะแบบธรรมชาติใช้คู่กับสีที่มีน้ำหนักลดหลั่นลงไป ดูกลมกลืนไล่ระดับ 4.2 ใช้ตัวอักษรไทยแบบรูปทรงอิสระ มีน้ำหนักเส้นที่แตกต่างกันไม่สม่ำเสมอดูลำลอง 4.3 ใช้ตัวอักษรอังกฤษแบบเส้นตวัดในแนวสคริป์ และเคอร์ซีฟ 4.4 ใช้ภาพประกอบแบบรูปภาพและภาพประดิษฐ์ 4.5 ใช้หลักการเอกภาพโดยใช้การขัดแย้งด้วยน้ำหนัก |
| บรรณานุกรม | : |
วีรวรรณ์ จิรโศภิณ . (2548). การออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์ชา เพื่อสื่อสารรสและกลิ่น.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วีรวรรณ์ จิรโศภิณ . 2548. "การออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์ชา เพื่อสื่อสารรสและกลิ่น".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วีรวรรณ์ จิรโศภิณ . "การออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์ชา เพื่อสื่อสารรสและกลิ่น."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2548. Print. วีรวรรณ์ จิรโศภิณ . การออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์ชา เพื่อสื่อสารรสและกลิ่น. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2548.
|
