การศึกษาไปข้างหน้าเชิงทดลองในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาและปริมาณลิโดเคนที่ใช้ในการส่องกล้องตรวจหลอดลมระหว่างวิธีฉีดผ่านกล้องโดยตรงอันเป็นวิธีมาตรฐานที่ใช้กันในปัจจุบันเทียบกับฉีดผ่านสเปรย์แคทตีเตอร์ โดยวัดผลเป็นปริมาณลิโดเคนที่ใช้ เวลาที่ใช้ในการตรวจ อัตราการไอของผู้ป่วย ในช่วงตั้งแต่เห็นกล่องเสียงจนกระทั่งถึงตัวก้อนหรือกลีบปอดที่มีก้อนอยู่ โดยไม่นับรวมช่วงทำหัตถการเพื่อการวินิจฉัยหลังจากนั้น วัดระดับความรู้สึกระคายเคืองของผู้ป่วยและระดับความยากง่ายในการตรวจของแพทย์โดยการตอบแบบสอบถามหลังจากการตรวจวินิจฉัยเสร็จสิ้น กลุ่มตัวอย่างในการศึกษานี้ เป็นผู้ป่วยที่มีก้อนเดี่ยวในปอดและเข้ารับการตรวจวินิจฉัยโดยการส่องกล้องตรวจหลอดลม ที่หน่วยโรคปอด ภาควิชาอายุรศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ในช่วงเดือนมกราคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ.2548 ผลการศึกษาพบว่าปริมาณลิโดเคนที่ใช้ในกลุ่มที่ให้ผ่านกล้องและกลุ่มที่ให้ผ่านสเปรย์แคทตีเตอร์= 50.38(+,ฑ)26.30 และ 6.81(+,ฑ)2.30มิลลิกรัมตามลำดับ (P=0.01) เวลาที่ใช้ในการตรวจ = 3.80(+,ฑ)1.51 และ 3.52(+,ฑ)1.08 นาที (P=0.08) อัตราการไอของผู้ป่วย =3.47(+,ฑ)2.2 และ 3.24(+,ฑ)1.72ครั้งต่อนาที (P=0.22) ระดับความรู้สึกระคายเคืองของผู้ป่วย =3.77(+,ฑ)1.03 และ 3.27(+,ฑ)1.12(P=0.14) ระดับความยากง่ายในการตรวจของแพทย์ =2.31(+,ฑ)0.74 และ 2.00(+,ฑ)0.75 (P=0.11) การศึกษานี้สรุปได้ว่าการให้ยาชาลิโดเคนผ่านสเปรย์แคทตีเตอร์ขณะส่องกล้องตรวจหลอดลมปอดใช้ปริมาณลิโดเคนน้อยกว่า แต่เวลาที่ใช้ในการตรวจ อัตราการไอของผู้ป่วย ระดับความรู้สึกระคายเคืองของผู้ป่วย ระดับความยากง่ายในการตรวจของแพทย์ไม่แตกต่างจากการให้ยาผ่านกล้องโดยตรง