จุดมุ่งหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ คือ การศึกษาถึงบทบาทของกลุ่มผลประโยชน์ที่อยู่เบื้องหลังการตัดสินใจของสหรัฐอเมริกาในประเด็นพิธีสารเกียวโต ซึ่งพิธีสารเกียวโตเป็นความร่วมมือภายใต้กรอบอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศพิธีสารดังกล่าวกำหนดให้ประเทสอุตสาหกรรมมีพันธกรณีในการลดปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและทุกประเทศมีข้อผูกพันตามกฎหมายในอันที่จะต้องปฏิบัติให้เปส็นไปตามข้อตกลงแห่งพิธีสารนี้สหรัฐอเมริกาเป็นประเทศหนึ่งที่ได้ร่วมลงนามในพิธีสารเกียวโตเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายนค.ศ. 1998 แต่รัฐบาลภายใต้ประธานาธิบดีคลินตันไม่ได้เสนอเรื่องนี้เข้าสู่การพิจารณาของสภาคองเกรสแต่อย่างใด โดยกล่าวว่าจะนำเสนอเรื่องนี้เข้าสู่การพิจารณาของสภาก็ต่อเมื่อได้รับการยืนยันจากประเทศกำลังพัฒนาในการเข้าร่วมโครงการลดปริมาณก๊าซเรือนกระจกตามพิธีสารเกียวโตเช่นเดียวกับประเทศอุตสาหกรรมเสียก่อน ในปี ค.ศ. 2001 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ขึ้นดำรงตำแหน่งได้ให้ฝ่ายบริหารทำการหารือในระดับคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาเกี่ยวกับนโยบายทางด้านสภาพภูมิอากาศของสหรัฐอเมริกา ซึ่งฝ่ายบริหารได้ออกแถลงการณ์ว่าพธีสารเกียวโตเป็นนโยบายที่ไม่สามารถปฏิบัติจริงได้ และในเดือนมิถุนาย ค.ศ. 2001ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุช ก็ได้ออกมาแถลงนโยบายประเด็นพิธีสารเกียวโตว่าสหรัฐอเมริกาจะไม่เข้าร่วมในพิธีสารดังกล่าวทั้งๆ ที่มีประเทศต่างๆ เข้าร่วมลงนามและให้สัตยาบันในพิธีสารเกียวโตแล้ว 140 กว่าประเทศ จากการศึกษาพบว่า กลุ่มผลประโยชน์โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจและอุตสาหกรรมน้ำมันมีบทบาทอย่างมากในการพยายามชักจูงรัฐบาลสหรัฐอเมริกาในการดำเนินนโยบายในประเด็นพิธีสารเกียวโต ทำให้ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ากลุ่มธุรกิจและอุตสาหกรรมน้ำมันมีบทบาทอย่างมากในทางการเมืองสหรัฐอเมริกา และมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกับรัฐบาลสหรัฐอเมริกา