วาระการพัฒนาโลกซึ่งประกอบด้วยนโยบายเสรีนิยมใหม่ และลัทธินิยมโลก นำมาซึ่งความสมดุลย์ตั้งแต่ตอนปลายสงครามเย็นที่คงไว้อย่างถาวร อีกทั้งยังได้รับการส่งเสริมจากหลายหลายสถาบัน อันได้แก่ ธนาคารโลก องค์การค้าโลก และกองทุนการเงินระหว่างประเทศอย่างไรก็ดี วาระการพัฒนาโลกมิได้จำกัดแต่เพียงแค่สถาบันเหล่านี้เท่านั้น หากแต่ยังค่อนข้างที่จะอยู่ต่างขั้วและเป็นเรื่องชีวการเมือง ซึ่งได้เผยผ่านภายใต้กรอบการวิเคราะห์ที่ว่าวาระการพัฒนาโลกถูกกำหนดและคงไว้โดยสถาบันที่ถูกก่อตั้งขึ้นในอดีต บรรทัดฐานประเภท และหลักฐาน ที่ประเทศทางเหนือมีบทบาทในการดำรงให้อยู่อย่างถาวร โดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศสหรัฐอเมริกา ในการขานรับวาระการพัฒนาโลก ความเคลื่อนไหวของสังคมโลกใหม่ที่กำลังต้านทานต่อความเชื่ออย่างเป็นเอกพันธ์ของลัทธินายทุนและนโยบายเสรีนิยมใหม่การพัฒนาและความชัดเจนของตรรกะใหม่ภายใต้ความหมายที่กำลังเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขและประเภทของวาระการพัฒนาโลก การต้านทานดังกล่าวนี้มีลักษณะที่ข้ามกรอบเกณฑ์ เพราะได้ข้ามขอบเขตของรัฐชาติ อีกทั้งยังได้ตั้งคำถามต่อตรรกะผ่านขอบเขตเหล่านี้อันเป็นสิ่งที่ตั้งกรอบการเมืองระหว่างประเทศ คำถามในการศึกษาวิจัยของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือ การต่อต้านอย่างพ้นกรอบเกณฑ์ดังกล่าวได้ท้าทายวาระการพัฒนาโลกอย่างไร โดยอาศัยการวิจัยเชิงคุณภาพและการตีความในแบบหลังโครงสร้างนิยมของอำนาจและการคัดค้าน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาความสามารถที่เปลี่ยนรูปของการต่อต้านโดยอาศัยการเนื้อเรื่องกระแสหลัก (ทฤษฎีคัดค้านต่างขั้วของโรแลนด์ ไบลเคอร์และ ชีวอำนาจของมิ-เชล ฟูโกต์) บนฐานของการพิจารณาสภาสังคมโลก (WSF) ในด้านการต้านทานที่มีลักษณะข้ามกรอบเกณฑ์ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้เพ่งพิจารณาไปที่การเปลี่ยนแปลงอย่างมีศักยภาพใน 3 ด้านอันได้แก่ มิติของ `ชีวิตประจำวัน' พื้นที่ และอัตลักษณ์