งานวิจัยนี้ศึกษาถึงพอลิเมอร์ผสมระหว่างพอลิโพรพิลีนและเพตจากขวดพลาสติกที่ผ่านการใช้งาน ซึ่งถูกเตรียมเป็นผงด้วยเทคนิคพัลเวอไรเซชัน ด้วยอัตราส่วนของเพต0 5 10 15 20 30 และ 40 ส่วนโดยน้ำหนักในพอลิโพรพิลีน 100 ส่วน ขึ้นรูปเป็นเม็ดพลาสติกโดยใช้มาเลอิกแอนไฮไดรด์กราฟต์พอลิโพรพิลีนเป็นสารเชื่อมประสาน และใช้พอลิเอทิลีนแวกซ์เป็นสารช่วยในกระบวนการขึ้นรูป เม็ดพลาสติกที่ได้นำมาขึ้นรูปเป็นชิ้นทดสอบด้วยกระบวนการฉีดแล้วทดสอบสมบัติทางกายภาพ สมบัติเชิงกล สมบัติทางความร้อน รวมทั้งสัณฐานวิทยาของพอลิเมอร์ผสม พอลิโพรพิลีนที่ผ่านการบดด้วยเครื่องบดพัลเวอไรเซอร์นั้นทำให้สายโซ่โมเลกุลขาดออกส่งผลให้ค่าดัชนีการไหลสูงขึ้น แต่มีสมบัติเชิงกลที่ลดต่ำลงเมื่อเทียบกับพอลิโพรพิลีนที่ไม่ได้ผ่านการบด เมื่อเพิ่มปริมาณเพตในพอลิเมอร์ผสมทำให้ดัชนีการไหลมีแนวโน้มลดลงแต่มอดุลัสดัดโค้งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในขณะที่สมบัติเชิงกลอื่นๆ มีค่าลดลง ส่วนอุณหภูมิหลอมเหลวและอุณหภูมิการเกิดผลึกเพิ่มสูงขึ้น แต่ปริมาณผลึกและอุณหภูมิการสลายตัวลดต่ำลงเมื่อปริมาณมาเลอิกแอนไฮไดรด์กราฟต์พอลิโพรพิลีนในพอลิเมอร์ผสมเพิ่มขึ้นส่งผลให้ดัชนีการไหลลดลง ส่วนความทนแรงดึง มอดุลัสดึง สมบัติด้านแรงดัดโค้ง และความทนแรงกระแทกมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น อุณหภูมิหลอมเหลว และอุณหภูมิการเกิดผลึกเพิ่มสูงขึ้น แต่ปริมาณผลึกและอุณหภูมิการสลายตัวลดต่ำ การเพิ่มปริมาณพอลิเอทิลีนแวกซ์ในพอลิเมอร์ผสมทำให้ดัชนีการไหลและการยืดตัวออก ณ จุดขาดมีค่าเพิ่มสูงขึ้น ส่วนสมบัติเชิงกลอื่นๆ มีค่าลดลงอุณหภูมิหลอมเหลวและอุณหภูมิการสลายตัวลดต่ำลง แต่อุณหภูมิการเกิดผลึกและปริมาณผลึกเพิ่มมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบระหว่างการบดพอลิโพรพิลีนและเพตพร้อมกันกับการบดเพตเพียงอย่างเดียวพบว่าการบดทั้งเพต และพอลิโพรพิลีนทำให้สมบัติต่างๆ ลดลง นอกจากนี้พบว่าการบดเพตเพียงอย่างเดียวด้วยตะแกรงขนาด 1.0 มิลลิเมตรนั้นมีค่ามอดุลัสดึง สมบัติด้านแรงดัดโค้ง และความทนแรงกระแทกสูงกว่าการบดเพตเพียงอย่างเดียวด้วยตะแกรงขนาด 0.5 มิลลิเมตรส่วนอุณหภูมิหลอมเหลวและอุณหภูมิการเกิดผลึกมีค่าใกล้เคียงกัน