ทำการศึกษาความหลากหลายทางพันธุกรรมและความแตกต่างประชากรพันธุศาสตร์ของปูม้า(~iPortunus pelagicus~i) ด้วยเทคนิค RAPD และ AFLP สำหรับการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคRAPD พบแถบ RAPD จำนวนทั้งหมด 112 แถบ จากตัวอย่างปูม้าที่ทำการศึกษาจำนวน 109 ตัวด้วยไพรเมอร์ OPA02, OPA14, OPB10, UBC122 และ UBC158 โดยมีเปอร์เซ็นต์ของแถบที่polymorphic ในแต่ละกลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 72.23% - 85.05% โดยมีค่าเฉลี่ยระยะห่างทางพันธุกรรมระหว่างกลุ่มตัวอย่างในทุกไพรเมอร์ คือ 0.1151 - 0.2440 ผลจากการวิเคราะห์geographic heterogenity โดยวิธี exact test และค่าสถิติ F(,ST) แสดงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001) ระหว่างทุกคู่ตัวอย่างที่ทำการเปรียบเทียบ โดยเป็นความแตกต่างทางพันธุกรรมในระดับกลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษา ไม่ใช่ระดับฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทยดังที่พบในสัตว์ทะเลชนิดอื่นๆ ที่ทำการศึกษาก่อนหน้านี้ นอกจากนี้ยังพบแถบ RAPDจำนวน 15 แถบที่บ่งชี้ถึงความจำเพาะต่อปูม้า ซึ่งทำการโคลนและหาลำดับนิวคลีโอไทด์ของชิ้น RAPD จำนวน 8 แถบ และทำการออกแบบไพรเมอร์จำนวน 5 คู่ไพรเมอร์ โดยพบว่าเครื่องหมายพันธุกรรมจำนวน 3 เครื่องหมาย (pPP122-510, pPP158-1200 และ pPP158-1500) ให้ผลิตภัณฑ์ลูกโซ่โพลิเมอเรสตรงตามที่คาดหมายไว้ (152, 397 และ 262 bp) 95%, 100% และ 100%ตามลำดับ ในปูม้าและไม่พบผลิตภัณฑ์ดังกล่าวในปูชนิดอื่นที่ทำการศึกษา เมื่อทำการทดสอบความว่องไวของปฏิกิริยา พบว่าไพรเมอร์ดังกล่าวสามารถใช้ตรวจสอบปริมาณดีเอ็นเอในระดับต่ำสุดที่ 400 pg, 200 pg และ 12.21 pg ตามลำดับ สำหรับการทดสอบความคงที่ของปฏิกิริยากับ genomic DNA ที่ได้จากเนื้อปูม้าแช่แข็ง, เนื้อปูม้าในน้ำเกลือ และเนื้อปูม้าที่ผ่านการต้ม โดยทำการสกัดด้วยวิธี phenol-chloroform และการใช้ chelex สามารถพบผลิตภัณฑ์ลูกโซ่โพลิเมอเรสในทุกตัวอย่าง แม้ว่าแหล่งที่มาของ genomic DNA และวิธีการสกัดที่ใช้จะแตกต่างกัน จากการศึกษา AFLP ในตัวอย่างจำนวน 72 ตัว พบความหลากหลายทางพันธุกรรมสูงในปูม้า ด้วย 4 คู่ไพรเมอร์ (P(,+3)-2/M(,+3)-1, P(,+3)-4/M(,+3)-2 และ P(,+3)-7/M(,+3)-1) โดยพบแถบ AFLP จำนวน 227 แถบ และมีเปอร์เซ็นต์ของแถบที่ polymorphic ในแต่ละกลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 66.19%- 94.38% โดยมีค่าเฉลี่ยระยะห่างทางพันธุกรรมระหว่างกลุ่มตัวอย่างในทุกไพรเมอร์ คือ 0.0929 - 0.2471 ผลวิเคราะห์ค่า geographic heterogenity ของข้อมูล AFLP ด้วยวิธี exact test และค่าสถิติ ~iF(,ST)~i แสดงความแตกต่างทางพันธุกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001) ระหว่างทุกคู่ตัวอย่างที่ทำการเปรียบเทียบเช่นเดียวกับผลจาก RAPD นอกจากนี้ยังพบแถบ AFLP จำนวน 13 แถบที่บ่งชี้ถึงความจำเพาะต่อสปีซีส์ ซึ่งทำการโคลนและหาลำดับนิวคลีโอไทด์ของชิ้น AFLP จำนวน 2 แถบจากนั้นทำการออกแบบไพรเมอร์จากลำดับนิวคลีโอไทด์ดังกล่าว โดยไพรเมอร์จาก pP4M1-300 ให้ผลิตภัณฑ์ลูกโซ่โพลิเมอเรสในปูม้าคิดเป็น 30% สำหรับไพรเมอร์จาก pP4M2-420 ให้ผลิตภัณฑ์ลูกโซ่โพลิเมอเรสในปูม้าคิดเป็น 97% อย่างไรก็ตาม เครื่องหมาย pP4M2-420 สามารถให้ผลิตภัณฑ์ได้ในปูม้าลาย (~iN~i = 6) แต่ไม่ให้ผลิตภัณฑ์ดังกล่าวในปูทะเล (~iN~i = 38) จากการวิเคราะห์ด้วย SSCP พบว่าสามารถแสดงให้เห็นถึงรูปแบบที่เฉพาะของปูม้าได้ โดยความว่องไวของปฏิกิริยาจาก pP4M2-420 สามารถตรวจสอบปริมาณดีเอ็นเอต่ำสุดได้ในระดับ 400 pg อีกทั้งยังมีความคงที่ของปฏิกิริยาในระดับสูง เช่นเดียวกับเครื่องหมายโมเลกุลที่พัฒนามาจาก RAPD