งานวิจัยนี้ศึกษาผลของสารลดแรงตึงผิวสังเคราะห์ (Brij 35 และ SDS) สารลดแรงตึงผิวชีวภาพ (แรมโนลิปิดที่ผลิตโดย ~iPseudomonas aeruginosa~i สายพันธุ์ A41 และเซอร์แฟคตินที่ผลิตโดย ~iBacillus subtilis~i สายพันธุ์ BBK1) และแบคทีเรียที่สามารถสร้างสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ (~iP. aeruginosa~i สายพันธุ์ A41 และ ~iB. subtilis~iสายพันธุ์ BBK1) ต่อการย่อยสลายฟลูออรีน ฟีแนนทรีน และไพรีน โดยกลุ่มแบคทีเรีย STK ในระบบสเลอรีที่มีอัตราส่วนดินต่อน้ำ 1:8 (กรัม/มล.) พบว่าการเติม Brij35 ที่มีความเข้มข้น15 เท่า ของค่า Apparent Critical Micelle Concentration (ACMC) ซึ่งค่า ACMC นี้เป็นความเข้มข้นที่น้อยที่สุดที่ก่อให้เกิดไมเซลล์ในสารละลายดิน โดยเติมร่วมกับกลุ่มแบคทีเรียSTK พบว่าสามารถเพิ่มการย่อยสลายฟลูออรีนได้ดีกว่าการไม่เติมสารนี้ และมีประสิทธิภาพมากกว่าการเติม SDS แรมโนลิปิด เซอร์แฟคติน ~iP. aeruginosa~i สายพันธุ์ A41 และ ~iB. subtilis~iสายพันธุ์ BBK1 ทั้งนี้ความสามารถในการย่อยสลายดังกล่าวสอดคล้องกับการเจริญของกลุ่มแบคทีเรีย STK นอกจากนี้ยังพบว่าการเติม SDS แรมโนลิปิด เซอร์แฟคติน ~iP. aeruginosa~iสายพันธุ์ A41 และ ~iB. subtilis~i สายพันธุ์ BBK1 ไม่ส่งเสริมการย่อยสลายฟีแนนทรีนและไพรีนอีกด้วย ในแง่ของความสามารถในการชะ PAHs ออกจากดิน พบว่าสารลดแรงตึงผิวสังเคราะห์Brij 35 และ SDS สามารถชะฟลูออรีน ฟีแนนทรีน และไพรีนออกจากดินสู่วัฏภาคน้ำได้มากกว่าสารลดแรงตึงผิวชีวภาพ สำหรับการเติม ~iP. aeruginosa~i สายพันธุ์ A41 และ ~iB. subtilis~iสายพันธุ์ BBK1 ลงในระบบ พบว่าสามารถสร้างสารลดแรงตึงผิวได้เล็กน้อยระหว่างการทดลองโดยทำให้มีค่าแรงตึงผิวของสารละลายดินลดลงจาก 60 มิลลินิวตันต่อเมตร เป็น 47 และ45 มิลลินิวตันต่อเมตร ตามลำดับ ทำให้มีการชะฟลูออรีน ฟีแนนทรีน และไพรีนออกจากดินสู่วัฏภาคน้ำได้