งานวิจัยนี้ศึกษาประสิทธิภาพการดูดซับไซยาไนด์ โครเมียมและสังกะสีโดยใช้อะลูมินาและนิกเกิลออกไซด์เป็นตัวกลางในการดูดซับ แบ่งการทดลองเป็นแบบทีละเทและแบบต่อเนื่องโดยใช้น้ำเสียสังเคราะห์ซึ่งเป็นตัวแทนของน้ำเสียจากโรงงานชุบโลหะ ผลการทดลองแบบทีละเทพบว่า ในกรณีน้ำเสียสังเคราะห์ไซยาไนด์อย่างเดียวหรือสังกะสีอย่างเดียวนิกเกิลออกไซด์มีประสิทธิภาพในการดูดซับมากกว่าอะลูมินา แต่ค่าความสามารถในการดูดซับของตัวกลางทั้งสองชนิดมีค่าต่ำมาก ทำให้อะลูมินาและนิกเกิลออกไซด์ไม่เหมาะสมที่จะนำมาใช้ดูดซับไซยาไนด์อย่างเดียวหรือสังกะสีอย่างเดียว ส่วนในกรณีที่น้ำเสียสังเคราะห์ประกอบด้วยไซยาไนด์ โครเมียมและสังกะสี นิกเกิลออกไซด์มีประสิทธิภาพในการดูดซับไซยาไนด์และสังกะสีมากกว่าอะลูมินา ความสามารถในการดูดซับไซยาไนด์เพิ่มขึ้นตามความเข้มข้นสังกะสีที่เพิ่มสูงขึ้น ความสามารถในการดูดซับไซยาไนด์และสังกะสีที่อัตราส่วนไซยาไนด์:โครเมียม:สังกะสี เท่ากับ 100:20:100 มีค่า 11.00 มก./ก. และ 18.50 มก./ก.ตามลำดับ ปริมาณไซยาไนด์ที่มากเกินพอมีผลรบกวนการดูดซับสารประกอบเชิงซ้อนสังกะสีไซยาไนด์ทำให้ความสามารถในการดูดซับไซยาไนด์และสังกะสีลดลง ที่สภาวะสมดุลสัดส่วนโมลไซยาไนด์ต่อสังกะสีที่ถูกดูดซับบนนิกเกิลออกไซด์เป็นไปตามรูปของสารประกอบเชิงซ้อนสังกะสีไซยาไนด์ที่มีในระบบ โดยที่อัตราส่วนไซยาไนด์:โครเมียม:สังกะสี เท่ากับ 50:20:100 มีค่า1:1 อัตราส่วน 100:20:100 มีค่า 1.5:1 และอัตราส่วน 200:20:100 มีค่า 3:1 ตามลำดับผลการทดลองแบบต่อเนื่องพบว่า นิกเกิลออกไซด์มีประสิทธิภาพในการดูดซับไซยาไนด์และสังกะสีมากกว่าอะลูมินา ที่อัตราการไหล 8 และ 4 มิลลิลิตรต่อนาที พบว่า เวลาสัมผัสที่มากขึ้นมีผลให้ความสามารถในการดูดซับเพิ่มขึ้นเพียงเล็กน้อย อัตราส่วนไซยาไนด์:โครเมียม:สังกะสี เท่ากับ 100:20:100 ความสามารถในการดูดซับไซยาไนด์และสังกะสีที่อัตราการไหล8 มล./นาที มีค่า 10.90 มก./ก. และ 17.80 มก./ก. และอัตราการไหล 4 มล./นาที มีค่า12.83 มก./ก. และ 21.17 มก./ก. ความเข้มข้นไซยาไนด์ที่มากเกินพอมีผลรบกวนการดูดซับสารประกอบเชิงซ้อนสังกะสีไซยาไนด์ ทำให้ความสามารถในการดูดซับไซยาไนด์และสังกะสีลดลงที่จุดเบรคทรูสัดส่วนโมลไซยาไนด์ต่อสังกะสีที่ถูกดูดซับบนนิกเกิลออกไซด์เป็นไปตามรูปของสารประกอบเชิงซ้อนสังกะสีไซยาไนด์ที่มีในระบบ ซึ่งอัตราส่วนต่างๆ มีค่าใกล้เคียงกับการทดลองแบบทีละเท