การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลและกลไกการออกฤทธิ์ของสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกโดยใช้โมเดลต่างๆ ในสัตว์ทดลอง ศึกษาฤทธิ์ในการชักในสัตว์ทดลองที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยสารเพนธีลีนเตตระโซล (พีธีแซท) พิษ ปฏิกิริยาระหว่างสารสกัดบัวบกกับยากันชักผลต่อการเปลี่ยนแปลงของระดับสารสื่อประสาทบริเวณฮิปโปแคมปัส การเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาไฟฟ้าของตัวรับกาบา ตลอดจนฤทธิ์ในการป้องกันกระบวนการเกิดการชัก และภาวะบกพร่องของการเรียนรู้ ขนาดสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกที่สามารถกันชักในหนูถีบจักรที่ถูกเหนี่ยวนำด้วยพีธีแซทจำนวนครึ่งหนึ่ง เมื่อให้โดยการป้อน คือ 673 มก./กก น้ำหนักตัว และขนาดที่มีความเป็นพิษต่อระบบประสาทส่วนกลางในหนูถีบจักรจำนวนครึ่งหนึ่งเมื่อศึกษาโดยวิธี rotarod test คือ 415 มก./กก น้ำหนักตัว แต่อย่างไรก็ตามพบว่าสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกมีความปลอดภัยมาก เนื่องจากขนาดของสารสกัดที่ทำให้หนูถีบจักรตายจำนวนครึ่งหนึ่งมีค่าสูงกว่า 5,000 มก./กก น้ำหนักตัว จากการศึกษาปฏิกิริยาที่มีต่อยากันชักที่ใช้อยู่ในปัจจุบันพบว่ามีการเสริมฤทธิ์ในการกันชักระหว่างสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกกับยากันชักฟีนีโทอิน วาลโปรเอท และกาบาเพนดิน และเมื่อพิจารณาประกอบกับความเป็นพิษต่อระบบประสาทส่วนกลาง พบว่า เมื่อให้ร่วมกับกาบาเพนดินจะทำให้ค่าดรรชนีปกป้อง(protective index, TD(,50)/ED(,50)) กว้างขึ้น โดยไม่พบผลดังกล่าวในการให้ร่วมกับฟีนีโทอิน และวาลโปรเอท เมื่อทำการศึกษาโดยวิธีไมโครไดอะลัยซีสพบว่าในหนูขาวที่ได้รับสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกขนาด 700 มก./กก น้ำหนักตัว ซึ่งสามารถกันชักจากการถูกเหนี่ยวนำด้วยพีธีแซทได้นั้น ระดับของแอสพาเตทและกลูตาเมทลดลงเล็กน้อย ในขณะที่ระดับของกลัยซีนและกาบามีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในทางตรงข้ามหนูขาวที่ได้รับสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกในขนาดที่เท่ากันแต่ไม่สามารถกันชักได้ ยังคงพบระดับแอสพาเตทที่สูงขึ้นจากการเหนี่ยวนำด้วยพีธีแซท นอกจากนี้การศึกษาทางสรีรวิทยาไฟฟ้าพบว่าสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกในขนาดต่ำ 0.1 ถึง 3 ไมโครกรัม/มล เมื่อให้ร่วมกับกาบา จะสามารถเพิ่มการทำงานของตัวรับกาบาได้เล็กน้อย แต่ในขนาดสูงขึ้น (50 ไมโครกรัม/มล) จะยับยั้งการทำงานของตัวรับกาบาได้บางส่วน เมื่อพิจารณาผลการทดลองทั้งหมดประกอบกันทำให้เชื่อว่าน่าจะมีสารที่ทำหน้าที่ต้านฤทธิ์กันเป็นองค์ประกอบอยู่ในสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกนอกจากนี้ยังพบว่าสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกไม่มีฤทธิ์ในการป้องกันกระบวนการเกิดการชักและไม่มีผลต่อระดับไลปิดเปอร์ออกซิเดชั่น แม้ว่าดูเหมือนจะมีฤทธิ์ในการป้องกันความบกพร่องของการเรียนรู้และความจำ ตลอดจนการอยู่รอดของเซลล์ประสาทพีรามิดอลในโมเดลของพีทีแซท-คินลิ่ง แต่ยังไม่สามารถสรุปได้ชัดเจนจากการศึกษาในครั้งนี้ การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า ฤทธิ์ในการกันชักของสารสกัดเอธิลอะซิเตทของบัวบกน่าจะมีความสัมพันธ์กับการลดระดับสารสื่อประสาทอะมิโนชนิดกระตุ้น ร่วมกับการเพิ่มขึ้นของระดับสารสื่อประสาทอะมิโนชนิดยับยั้ง ประกอบกับการเพิ่มการทำงานของตัวรับกาบาของเซลล์สมองบริเวณฮิปโปแคมปัส นอกจากนี้ความสามารถในการเสริมฤทธิ์กับยากันชักที่ใช้อยู่ในปัจจุบันได้แสดงถึงศักยภาพของสารสกัดจากบัวบกที่จะสามารถพัฒนาต่อไปเพื่อใช้เสริมฤทธิ์กับยากันชักในผู้ป่วยโรคลมชักได้ แต่ทั้งนี้ต้องทำการแยกสารออกฤทธิ์ซึ่งคาดว่าจะมีหลายชนิดและอาจมีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาที่แตกต่างกันออกจากกันก่อนที่จะทำการทดสอบในขั้นตอนต่อไป