การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพลวัตรประชากรหอยหลอดในปัจจุบันพฤติกรรมการหยอดหอยหลอดของชาวประมงพื้นบ้าน และนำไปสร้างแบบจำลองชนิดหลายตัวแทนเพื่อการอนุรักษ์หอยหลอด โดยใช้วิธีการสร้างแบบจำลองที่เป็นเหมือนเพื่อนคู่เคียง ซึ่งประกอบด้วยการจำลองแบบชนิดหลายตัวแทนบนคอมพิวเตอร์ และการเล่นบทบาทสมมติ ข้อมูลภาคสนามที่ได้จากการเก็บทุกเดือนเป็นระยะเวลาหนึ่งปี แบ่งเป็นสองส่วนคือ ข้อมูลประชากรหอยหลอดบนสันดอนทรายที่ใหญ่ที่สุด จากวิธีการสุ่มตัวอย่างตามแนวตัดขวางร่วมกับตารางสี่เหลี่ยมจับสัตว์แบบสุ่มและการสอบถาม, สัมภาษณ์ชาวประมงพื้นบ้านเชิงลึกทุกเดือน ในประเด็นของการจับหอยหลอดอีกทั้งยังสัมภาษณ์นักท่องเที่ยวด้วยแบบสอบถาม จากนั้นนำข้อมูลภาคสนามทั้งสองส่วนไปสร้างแบบจำลองชนิดหลายตัวแทน บนคอมพิวเตอร์ ภายใต้โปรแกรม คอร์แมส จากนั้น การเล่นบทบาทสมมติ2 ครั้ง ได้ถูกจัดขึ้นในเดือนมีนาคม และ กรกฎาคม 2548 เพื่อการอภิปรายร่วมกัน จากผลการศึกษา ในส่วนของการศึกษาประชากรหอยหลอด พบว่าความหนาแน่นเฉลี่ยตลอดการศึกษาเท่ากับ5.71(+,ฑ)2.49 ตัว/ตารางเมตร ความยาวเฉลี่ยของหอยหลอดตลอดการศึกษาเท่ากับ4.55(+,ฑ)90 เซนติเมตร และกลุ่มของความยาวหอยหลอดส่วนใหญ่คือ กลุ่มที่มีความยาว 3-5 เซนติเมตรจากการเปรียบเทียบข้อมูลที่ผ่านมา พบว่าประชากรหอยหลอดเริ่มมีความหนาแน่นมากขึ้นและตัวใหญ่ขึ้นกว่าการศึกษาล่าสุด ซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากการออกกฎระเบียบในการจับหอยหลอดของทางจังหวัดสมุทรสงคราม ในขณะที่ผลของการเล่นบทบาทสมมติทั้งสองครั้ง สามารถชักนำให้ชาวประมงพื้นบ้านและองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นอภิปรายร่วมกันถึงแนวทางในการจัดการและอนุรักษ์หอยหลอดได้ 4 สถานการณ์สมมติ ในแต่ละครั้งของการเล่นบทบาทสมมติ นอกจากนั้นสถานการณ์สมมติที่ 2 (การปิดพื้นที่ห้ามจับ เพื่อการอนุรักษ์หอย 3 เดือน/บริเวณ) จากการเล่นบทบาทสมมติครั้งแรก และสถานการณ์สมมติที่ 4 (ระบบการจัดสรรโควตาการหยอดหอยหลอด) ได้ถูกเลือกและยอมรับว่าสามารถนำไปใช้ในเหตุการณ์จริงได้ และได้นำสถานการณ์สมมตินี้ไปใช้ในการศึกษาระยะยาวในแบบจำลองชนิดหลายตัวแทนที่สร้างขึ้น พบว่า ประชากรหอยหลอดมีการเปลี่ยนแปลงที่ดี เมื่อพิจารณาในด้านของความคงที่ในพลวัตรประชากร ซึ่งแนวทางในการจัดการทรัพยากรหอยหลอด จากทั้ง 2 สถานการณ์สมมตินี้ น่าจะเป็นแนวทางที่เหมาะสมในการอนุรักษ์หอยหลอดในระยะยาว